Homer, Iliad, Book 10 7:

τὸν δ’ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὖθι μένειν, μή πωσ ἀβροτάξομεν ἀλλήλοιιν ἐρχομένω· πολλαὶ γὰρ ἀνὰ στρατόν εἰσι κέλευθοι. φθέγγεο δ’ ᾗ κεν ἰῄσθα καὶ ἐγρήγορθαι ἄνωχθι πατρόθεν ἐκ γενεῆσ ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστον πάντασ κυδαίνων· μηδὲ μεγαλίζεο θυμῷ, ἀλλὰ καὶ αὐτοί περ πονεώμεθα· ὧδέ που ἄμμι Ζεὺσ ἐπὶ γιγνομένοισιν ἱεί κακότητα βαρεῖαν.