Hippocrates, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΔΙΑΙΤΗΣ ΟΞΕΩΝ, 14.

(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΔΙΑΙΤΗΣ ΟΞΕΩΝ, 14.)

Γλυκὺν δὲ οἶνον καὶ οἰνώδεα καὶ λευκὸν καὶ μέλανα, καὶ μελίκρητον, καὶ ὕδωρ, καὶ ὀξύμελι, τοισίδε σημαινόμενον χρὴ διορίζειν ἐν τῇσιν ὀξείῃσι νούσοισιν. Ὁ μὲν γλυκὺσ ἧσσόν ἐστι καρηβαρικὸσ τοῦ οἰνώδεοσ, καὶ ἧσσον φρενῶν ἁπτόμενοσ, καὶ διαχωρητικώτεροσ δή τι τοῦ ἑτέρου κατ’ ἔντερον, μεγαλόσπλαγχνοσ δὲ σπληνὸσ καὶ ἥπατοσ‧ οὐκ ἐπιτήδειοσ δὲ οὐδὲ τοῖσι πικροχόλοισι‧ καὶ γὰρ οὖν διψώδησ τοῖσί γε τοιουτέοισίν ἐστιν‧ ἀτὰρ καὶ φυσώδησ τοῦ ἐντέρου τοῦ ἄνω‧ οὐ μὴν πολέμιόσ γε τῷ ἐντέρῳ τῷ κάτω, ὡσ κατὰ λόγον τῆσ φύσησ‧ καίτοι γε οὐ πάνυ πορίμη ἐστὶν ἡ ἀπὸ τοῦ γλυκέοσ οἴνου φῦσα, ἀλλ’ ἐγχρονίζει περὶ ὑποχόνδρια. Καὶ γὰρ οὖν οὗτοσ ἧσσον διουρητικὸσ γίγνεται τὸ ἐπίπαν τοῦ οἰνώδεοσ λευκοῦ‧ πτυάλου δὲ μᾶλλον ἀναγωγόσ ἐστι τοῦ ἑτέρου ὁ γλυκύσ. Καὶ οἷσι μὲν διψώδησ ἐστὶ πινόμενοσ, ἧσσον ἂν τούτοισιν ἀνάγοι ἢ ὁ ἕτεροσ οἶνοσ, οἷσι δὲ μὴ διψώσησ, μᾶλλον ἀνάγοι ἂν τοῦ ἑτέρου. Ὁ δὲ λευκὸσ οἰνώδησ οἶνοσ ἐπῄνηται μὲν καὶ ἔψεκται τὰ πλεῖστα καὶ τὰ μέγιστα ἤδη ἐν τῇ τοῦ γλυκέοσ οἴνου διηγήσει‧ ἐσ δὲ κύστιν μᾶλλον πόριμοσ ἐὼν τοῦ ἑτέρου καὶ διουρητικὸσ καὶ καταῤῬηκτικὸσ, αἰεὶ πολλὰ προσωφελέοι ἂν ἐν ταύτῃσι τῇσι νούσοισι‧ καὶ γὰρ εἰ πρὸσ ἄλλα ἀνεπιτηδειότεροσ τοῦ ἑτέρου πέφυκεν, ἀλλ’ ὅμωσ ἡ κατὰ κύστιν κάθαρσισ ὑπ’ αὐτέου γιγνομένη Ῥύεται, ἢν προτρέπηται ὁκοῖον δεῖ. Καλὰ δὲ ταῦτα τεκμήριά ἐστι τὰ περὶ οἴνου ὠφελίησ καὶ βλάβησ, ὁκόσα ἀκαταμάθητα ἦν τοῖσιν ἐμεῦ γεραιτέροισιν. ΚιῤῬῷ δὲ οἴνῳ καὶ μέλανι αὐστηρῷ ἐν ταύτῃσι τῇσι νούσοισιν ἐσ τάδε ἂν χρήσαιο‧ εἰ καρηβαρίη μὲν μὴ ἐνείη, μηδὲ φρενῶν ἄψισ, μηδὲ τὸ πτύελον κωλύοιτο τῆσ ἀνόδου, μηδὲ τὸ οὖρον ἴσχοιτο, τὰ διαχωρήματα δὲ πλαδαρώτερα καὶ ξυσματωδέστερα εἰή, ἐν δὴ τοῖσι τοιουτέοισι πρέποι ἂν μάλιστα μεταβάλλειν ἐκ τοῦ λευκοῦ, καὶ ὁκόσα τουτέοισιν ἐμφερέα. Προσξυνιέναι δὲ δεῖ, ὅτι τὰ μὲν ἄνω πάντα καὶ τὰ κατὰ κύστιν ἧσσον βλάψει, ἢν ὑδαρέστεροσ ᾖ, τὰ δὲ κατ’ ἔντερον μᾶλλον ὀνήσει, ἢν ἀκρητέστεροσ ᾖ.

SEARCH

MENU NAVIGATION