Hippocrates, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΔΙΑΙΤΗΣ ΟΞΕΩΝ, 6.

(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΔΙΑΙΤΗΣ ΟΞΕΩΝ, 6.)

Μάλα μὲν οὖν τὰ πλεῖστα παραπλήσιαί εἰσιν αἱ τιμωρίαι τοῖσί τε ὅλῃσι τῇσι πτισάνῃσι χρεομένοισι, τοῖσί τε τῷ χυλῷ αὐτέῳ‧ τοῖσι δὲ μηδετέρῳ τουτέων, ἀλλὰ ποτῷ μοῦνον, ἔστιν ὅπη καὶ διαφερόντωσ τιμωρητέον. Χρὴ δὲ τό γε πάμπαν οὕτω ποιέειν‧ ἢν νεοβρῶτι ἐόντι αὐτέῳ καὶ κοιλίησ μήπω ὑποκεχωρηκυίησ ἄρξηται ὁ πυρετὸσ, ἤν τε ξὺν ὀδύνῃ, ἤν τε ἄνευ ὀδύνησ, ἐπισχεῖν τὴν δόσιν τοῦ Ῥοφήματοσ, ἔστ’ ἂν οἰήται κεχωρηκέναι ἐσ τὸ κάτω μέροσ τοῦ ἐντέρου τὸ σιτίον. Χρέεσθαι δὲ ποτῷ, ἢν μὲν ἄλγημά τι ἔχῃ, ὀξυμέλιτι χειμῶνοσ μὲν θερμῷ, θέρεοσ δὲ, ψυχρῷ‧ ἢν δὲ πολλὴ δίψα ᾖ, μελικρήτῳ καὶ ὕδατι. Ἔπειτα, ἢν μὲν ἄλγημά τι ἐνῇ, ἢ τῶν ἐπικινδύνων τι ἐμφαίνηται, διδόναι τὸ Ῥόφημα μήτε πουλὺ μήτε παχὺ, μετὰ δὲ τὴν ἑβδόμην, ἢν ἰσχύῃ. Ἤν δὲ μὴ ὑπεληλύθῃ ὁ παλαιότεροσ σῖτοσ νεοβρῶτι ἐόντι, ἢν μὲν ἰσχύῃ τε καὶ ἀκμάζῃ τῇ ἡλικίῃ, κλύσαι‧ ἢν δὲ ἀσθενέστεροσ ᾖ, βαλάνῳ προσχρήσασθαι, ἢν μὴ αὐτόματα διεξίῃ καλῶσ. Καιρὸν δὲ τῆσ δόσιοσ τοῦ Ῥοφήματοσ τόνδε μάλιστα φυλάσσεσθαι, κατ’ ἀρχὰσ καὶ διὰ παντὸσ τοῦ νουσήματοσ‧ ὅταν μὲν οἱ πόδεσ ψυχροὶ ἐώσιν, ἐπισχεῖν χρὴ τοῦ Ῥοφήματοσ τὴν δόσιν, μάλιστα δὲ καὶ τοῦ ποτοῦ ἀπέχεσθαι‧ ὁκόταν δὲ ἡ θέρμη καταβῇ ἐσ τοὺσ πόδασ, τότε διδόναι, καὶ νομίζειν μέγα δύνασθαι τὸν καιρὸν τοῦτον ἐν πάσῃσι τῇσι νούσοισιν‧ οὐχ ἥκιστα δὲ ἐν τῇσιν ὀξείῃσι, μάλιστα δὲ ἐν τῇσι μᾶλλον πυρετώδεσι καὶ ἐπικινδυνοτάτῃσιν. Χρέεσθαι δὲ πρῶτον μάλιστα μὲν χυλῷ, ἔπειτα δὲ πτισάνῃ, κατὰ τὰ τεκμήρια τὰ προγεγραμμένα ἀκριβέωσ θεωρέων.

SEARCH

MENU NAVIGATION