Hippocrates, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΔΙΑΙΤΗΣ ΟΞΕΩΝ, 4.

(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΔΙΑΙΤΗΣ ΟΞΕΩΝ, 4.)

Πτισάνη μὲν οὖν μοι δοκέει ὀρθῶσ προκεκρίσθαι τῶν σιτηρῶν γευμάτων ἐν τουτέοισι τοῖσι νουσήμασι, καὶ ἐπαινέω γε τοὺσ προκρίναντασ. Τὸ γὰρ γλίσχρασμα αὐτέησ λεῖον καὶ ξυνεχὲσ καὶ προσηνέσ ἐστι καὶ ὀλισθηρὸν καὶ πλαδαρὸν μετρίωσ καὶ ἄδιψον καὶ εὐέκπλυτον, εἴ τι καὶ τουτέου προσδέοι, καὶ οὔτε στύψιν ἔχον, οὔτε ἄραδον κακὸν, οὔτε ἀνοιδίσκεται ἐν τῇ κοιλίῃ‧ ἀνῴδηκε γὰρ ἐν τῇ ἑψήσει ὁκόσον πλεῖστον ἐπεφύκει διογκοῦσθαι. Ὁκόσοι μὲν οὖν πτισάνῃσι χρέονται, ἐν τουτέοισι τοῖσι νουσήμασιν οὐδεμιῇ ἡμέρῃ κενεαγγητέον, ὡσ ἔποσ εἰρῆσθαι, ἀλλὰ χρηστέον, καὶ οὐ διαλειπτέον, ἢν μή τι δέῃ ἢ διὰ φαρμακίην ἢ κλύσιν διαλιπεῖν. Καὶ τοῖσι μέν γε εἰθισμένοισι δὶσ σιτέεσθαι τῆσ ἡμέρησ, δὶσ δοτέον‧ τοῖσι δὲ μονοσιτέειν εἰθισμένοισιν, ἅπαξ δοτέον τὴν πρώτην, ἐκ προσαγωγῆσ δὲ, ἢν ἐνδέχηται, καὶ τουτέοισι δὶσ δοτέον, ἤν τι δοκέῃ προσδεῖν. Πλῆθοσ δὲ ἀρκέει κατ’ ἀρχὰσ διδόναι μὴ πουλὺ, μηδὲ ὑπέρπαχυ, ἀλλ’ ὁκόσον ἕνεκεν τοῦ ἔθεοσ ἐσιέναι τι, καὶ κενεαγγίην μὴ γίγνεσθαι πολλήν. Περὶ δὲ τῆσ ἐπιδόσιοσ ἐσ πλῆθοσ τοῦ Ῥοφήματοσ, ἢν μὲν ξηρότερον ᾖ τὸ νούσημα ἢ ὡσ ἄν τισ οἰοίτο, οὐ χρὴ ἐπὶ πλέον διδόναι, ἀλλὰ προπίνειν πρὸ τοῦ Ῥοφήματοσ ἢ μελίκρητον, ἢ οἶνον, ὁκότερον ἂν ἁρμόζῃ‧ τὸ δ’ ἁρμόζον ἐφ’ ἑκάστοισι τῶν τρόπων εἰρήσεται. Ἢν δὲ ὑγραίνηται τὸ στόμα καὶ τὰ ἀπὸ τοῦ πλεύμονοσ εἰή ὁκοῖα δεῖ, ἐπιδιδόναι χρὴ ἐσ πλῆθοσ τοῦ Ῥοφήματοσ, ὡσ ἐν κεφαλαίῳ εἰρῆσθαι‧ τὰ μὲν γὰρ θᾶσσον καὶ μᾶλλον πλαδῶντα ταχυτῆτα κρίσιοσ σημαίνει, τὰ δὲ βραδύτερον καὶ ἧσσον βραδυτέρην σημαίνει τὴν κρίσιν. Καὶ ταῦτα αὐτὰ μὲν καθ’ ἑωυτὰ τοιάδε τὸ ἐπίπαν ἐστίν‧ πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα ἐπίκαιρα παρεῖται οἷσι προσημαίνεσθαι δεῖ, ἃ εἰρήσεται ὕστερον. Καὶ ὁκόσῳ ἂν πλείων ἡ κάθαρσισ γίγνηται, τοσῷδε χρὴ πλέον ἐπιδιδόναι ἄχρι κρίσιοσ‧ μάλιστα δὲ κρίσιοσ ὑπερβολῆσ δύο ἡμερέων, οἷσί γε ἢ πεμπταίοισιν ἢ ἑβδομαίοισιν ἢ ἐναταίοισι δοκέει κρίνεσθαι, ὡσ καὶ τὸ ἄρτιον καὶ τὸ περισσὸν προμηθήσῃ‧ μετὰ δὲ τοῦτο, τῷ μὲν Ῥοφήματι τὸ πρωϊ χρηστέον, ὀψὲ δὲ ἐσ σιτία μεταβάλλειν. Ξυμφέρει δὲ τὰ τοιάδε ὡσ ἐπιτοπουλὺ τοῖσιν ὅλῃσι πτισάνῃσιν αὐτίκα χρεομένοισιν. Αἵ τε γὰρ ὀδύναι ἐν τοῖσι πλευριτικοῖσιν αὐτίκα αὐτόματοι παύονται, ὅταν ἄρξωνται πτύειν τι ἄξιον λόγου καὶ ἐκκαθαίρεσθαι, αἵ τε καθάρσιεσ πολλῷ τελεώτεραί εἰσι, καὶ ἔμπυοι ἧσσον γίγνονται ἢ εἰ ἀλλοίωσ τισ διαιτῳή, καὶ αἱ κρίσιεσ ἁπλούστεραι καὶ εὐκριτώτεραι καὶ ἧσσον ὑποστροφώδεεσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION