Hesiod, Works and Days, Book WD 49:

(헤시오도스, 일과 날, Book WD 49:)

ἦμοσ δὴ λήγει μένοσ ὀξέοσ ἠελίοιο καύματοσ ἰδαλίμου, μετοπωρινὸν ὀμβρήσαντοσ Ζηνὸσ ἐρισθενέοσ, μετὰ δὲ τρέπεται βρότεοσ χρὼσ πολλὸν ἐλαφρότεροσ· δὴ γὰρ τότε Σείριοσ ἀστὴρ βαιὸν ὑπὲρ κεφαλῆσ κηριτρεφέων ἀνθρώπων ἔρχεται ἠμάτιοσ, πλεῖον δέ τε νυκτὸσ ἐπαυρεῖ· τῆμοσ ἀδηκτοτάτη πέλεται τμηθεῖσα σιδήρῳ ὕλη, φύλλα δ’ ἔραζε χέει, πτόρθοιό τε λήγει· τῆμοσ ἄρ’ ὑλοτομεῖν μεμνημένοσ ὡρ́ια ἔργα. ὄλμον μὲν τριπόδην τάμνειν, ὕπερον δὲ τρίπηχυν, ἄξονα δ’ ἑπταπόδην· μάλα γάρ νύ τοι ἄρμενον οὕτω· εἰ δέ κεν ὀκταπόδην, ἀπὸ καὶ σφῦράν κε τάμοιο. τρισπίθαμον δ’ ἄψιν τάμνειν δεκαδώρῳ ἀμάξῃ. πόλλ’ ἐπικαμπύλα κᾶλα· φέρειν δὲ γύην, ὅτ’ ἂν εὑρ́ῃσ, ἐσ οἶκον, κατ’ ὄροσ διζήμενοσ ἢ κατ’ ἄρουραν, πρίνινον· ὃσ γὰρ βουσὶν ἀροῦν ὀχυρώτατόσ ἐστιν, εὖτ’ ἂν Ἀθηναίησ δμῷοσ ἐν ἐλύματι πήξασ γόμφοισιν πελάσασ προσαρήρεται ἱστοβοῆι. δοιὰ δὲ θέσθαι ἄροτρα, πονησάμενοσ κατὰ οἶκον, αὐτόγυον καὶ πηκτόν, ἐπεὶ πολὺ λώιον οὕτω· εἴ χ’ ἕτερον ἄξαισ, ἕτερόν κ’ ἐπὶ βουσὶ βάλοιο. δάφνησ δ’ ἢ πτελέησ ἀκιώτατοι ἱστοβοῆεσ, δρυὸσ ἔλυμα, γύησ πρίνου· βόε δ’ ἐνναετήρω ἄρσενε κεκτῆσθαι, τῶν γὰρ σθένοσ οὐκ ἀλαπαδνόν, ἥβησ μέτρον ἔχοντε· τὼ ἐργάζεσθαι ἀρίστω. οὐκ ἂν τώ γ’ ἐρίσαντε ἐν αὔλακι κὰμ μὲν ἄροτρον ἄξειαν, τὸ δὲ ἔργον ἐτώσιον αὖθι λίποιεν. τοῖσ δ’ ἅμα τεσσαρακονταετὴσ αἰζηὸσ ἕποιτο ἄρτον δειπνήσασ τετράτρυφον, ὀκτάβλωμον, ὃσ ἔργου μελετῶν ἰθεῖάν κ’ αὔλακ’ ἐλαύνοι, μηκέτι παπταίνων μεθ’ ὁμήλικασ, ἀλλ’ ἐπὶ ἔργῳ θυμὸν ἔχων· τοῦ δ’ οὔτι νεώτεροσ ἄλλοσ ἀμείνων σπέρματα δάσσασθαι καὶ ἐπισπορίην ἀλέασθαι. κουρότεροσ γὰρ ἀνὴρ μεθ’ ὁμήλικασ ἐπτοίηται.

상위

Hesiod (헤시오도스)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION