Euripides, Rhesus, episode 2:

σὲ τὸν στρατηγὸν καὶ κασίγνητον λέγω, Ἕκτορ, καθεύδεισ; οὐκ ἐγείρεσθαί σε χρῆν; ἐχθρῶν τισ ἡμῖν χρίμπτεται στρατεύματι, ἢ κλῶπεσ ἄνδρεσ ἢ κατάσκοποί τινεσ. θάρσει· φυλάσσει σ’ ἥδε πρευμενὴσ Κύπρισ. μέλει δ’ ὁ σόσ μοι πόλεμοσ, οὐδ’ ἀμνημονῶ τιμῆσ, ἐπαινῶ δ’ εὖ παθοῦσα πρὸσ σέθεν. καὶ νῦν ἐπ’ εὐτυχοῦντι Τρωικῷ στρατῷ ἥκω πορεύουσ’ ἄνδρα σοι μέγαν φίλον, τῆσ ὑμνοποιοῦ παῖδα Θρῄκιον θεᾶσ Μούσησ· πατρὸσ δὲ Στρυμόνοσ κικλήσκεται. αἰεί ποτ’ εὖ φρονοῦσα τυγχάνεισ πόλει κἀμοί, μέγιστον δ’ ἐν βίῳ κειμήλιον κρίνασ σέ φημι τῇδε προσθέσθαι πόλει. ἥκω δ’ ἀκούσασ οὐ τορῶσ ‐ φήμη δέ τισ φύλαξιν ἐμπέπτωκεν ‐ ὡσ κατάσκοποι ἥκουσ’ Ἀχαιῶν. χὣ μὲν οὐκ ἰδὼν λέγει, ὃ δ’ εἰσιδὼν μολόντασ οὐκ ἔχει φράσαι· ὧν οὕνεκ’ εὐνὰσ ἤλυθον πρὸσ Ἕκτοροσ. μηδὲν φοβηθῇσ· οὐδὲν ἐν στρατῷ νέον· Ἕκτωρ δὲ φροῦδοσ Θρῇκα κοιμήσων στρατόν. σύ τοί με πείθεισ, σοῖσ δὲ πιστεύων λόγοισ τάξιν φυλάξων εἶμ’ ἐλεύθεροσ φόβου. χώρει· μέλειν γὰρ πάντ’ ἐμοὶ δόκει τὰ σά, ὥστ’ εὐτυχοῦντασ συμμάχουσ ἐμοὺσ ὁρᾶν. γνώσῃ δὲ καὶ σὺ τὴν ἐμὴν προθυμίαν. ὑμᾶσ δ’ ἀυτῶ τοὺσ ἄγαν ἐρρωμένουσ, Λαερτίου παῖ, θηκτὰ κοιμίσαι ξίφη. κεῖται γὰρ ἡμῖν Θρῄκιοσ στρατηλάτησ, ἵπποι τ’ ἔχονται, πολέμιοι δ’ ᾐσθημένοι χωροῦσ’ ἐφ’ ὑμᾶσ· ἀλλ’ ὅσον τάχιστα χρὴ φεύγειν πρὸσ ὁλκοὺσ ναυστάθμων. τί μέλλετε σκηπτοῦ ’πιόντοσ πολεμίων σῷσαι βίον;