φεῦ δᾶ φεῦ δᾶ, δίδυμοι θῆρεσ, φόνιαι ψυχαὶ δορὶ παλλόμεναι πέσεα πέσεα δάι’ αὐ‐ τίχ’ αἱμάξετον. τάλανεσ, ὅ τι ποτὲ μονομάχον ἐπὶ φρέν’ ἠλθέτην, βοᾷ βαρβάρῳ στενακτὰν ἰαχὰν μελομέναν νεκροῖσ δάκρυσι θρηνήσω. σχεδὸν τύχα πέλασ φόνου· κρινεῖ φάοσ τὸ μέλλον. ἄ‐ ποτμοσ ἄποτμοσ ὁ φόνοσ ἕνεκ’ Ἐρινύων.
