Euripides, Phoenissae, episode 6:

τὼ δ’ ἐσ φόβον πεσόντε, μὴ τελεσφόρουσ εὐχὰσ θεοὶ κραίνωσιν οἰκούντων ὁμοῦ, ξυμβάντ’ ἔταξαν τὸν νεώτερον πάροσ φεύγειν ἑκόντα τήνδε Πολυνείκη χθόνα, Ἐτεοκλέα δὲ σκῆπτρ’ ἔχειν μένοντα γῆσ, ἐνιαυτὸν ἀλλάσσοντε. πάντα δ’ ἐξειδὼσ φράσω ἅ τ’ εἶδον εἰσήκουσά τ’ Ἀργείων πάρα, σπονδὰσ ὅτ’ ἦλθον σῷ κασιγνήτῳ φέρων ἐνθένδ’ ἐκεῖσε, δεῦρό τ’ αὖ κείνων πάρα. ἐπεὶ δ’ ἐπὶ ζυγοῖσ καθέζετ’ ἀρχῆσ, οὐ μεθίσταται θρόνων, φυγάδα δ’ ἀπωθεῖ τῆσδε Πολυνείκη χθονόσ. ὃ δ’ Ἄργοσ ἐλθών, κῆδοσ Ἀδράστου λαβών, πολλὴν ἀθροίσασ ἀσπίδ’ Ἀργείων ἄγει· ἐπ’ αὐτὰ δ’ ἐλθὼν ἑπτάπυλα τείχη τάδε, πατρῷ’ ἀπαιτεῖ σκῆπτρα καὶ μέρη χθονόσ. ἐγὼ δ’ ἔριν λύουσ’ ὑπόσπονδον μολεῖν ἔπεισα παιδὶ παῖδα πρὶν ψαῦσαι δορόσ. ἥξειν δ’ ὁ πεμφθείσ φησιν αὐτὸν ἄγγελοσ. ἀλλ’, ὦ φαεννὰσ οὐρανοῦ ναίων πτυχὰσ Ζεῦ, σῶσον ἡμᾶσ, δὸσ δὲ σύμβασιν τέκνοισ. χρὴ δ’, εἰ σοφὸσ πέφυκασ, οὐκ ἐᾶν βροτὸν τὸν αὐτὸν αἰεὶ δυστυχῆ καθεστάναι. ὦ κλεινὸν οἴκοισ Ἀντιγόνη θάλοσ πατρί, ἐπεί σε μήτηρ παρθενῶνασ ἐκλιπεῖν μεθῆκε μελάθρων ἐσ διῆρεσ ἔσχατον στράτευμ’ ἰδεῖν Ἀργεῖον ἱκεσίαισι σαῖσ, ἐπίσχεσ, ὡσ ἂν προυξερευνήσω στίβον, μή τισ πολιτῶν ἐν τρίβῳ φαντάζεται, κἀμοὶ μὲν ἔλθῃ φαῦλοσ ὡσ δούλῳ ψόγοσ, σοὶ δ’ ὡσ ἀνάσσῃ·