Euripides, choral, antistrophe 1

ἑλίσσετέ νυν βλέφαρα, κόραισι δίδοτε πάντα διὰ βοστρύχων. ὅδε τισ ἐν τρίβῳ προσέρχεται. τίσ ὅδ’ ἄρ’ ἀμ‐ φὶ μέλαθρον πολεῖ σὸν ἀγρότασ ἀνήρ; ἀπωλόμεσθ’ ἄρ’, ὦ φίλαι· κεκρυμμένουσ θῆρασ ξιφήρεισ αὐτίκ’ ἐχθροῖσιν φανεῖ. ἄφοβοσ ἔχε· κενόσ, ὦ φίλα, στίβοσ ὃν οὐ δοκεῖσ. τί δέ; τὸ σὸν βέβαιον ἔτι μοι μένει; δὸσ ἀγγελίαν ἀγαθάν τιν’, εἰ τάδ’ ἔρημα τὰ πρόσθ’ αὐλᾶσ. καλῶσ τά γ’ ἐνθένδ’. ἀλλὰ τἀπὶ σοῦ σκόπει· ὡσ οὔτισ ἡμῖν Δαναϊδῶν πελάζεται. ἐσ ταὐτὸν ἥκεισ· καὶ γὰρ οὐδὲ τῇδ’ ὄχλοσ. φέρε νυν ἐν πύλαισιν ἀκοὰν βάλω. τί μέλλεθ’ οἱ κατ’ οἶκον ἐν ἡσυχίᾳ σφάγια φοινίσσειν;