τίσ νόσοσ ἢ τίνα δάκρυα καὶ τίσ ἔλεοσ μείζων κατὰ γᾶν ἢ ματροκτόνον αἷμα χειρὶ θέσθαι; οἱο͂ν ἔργον τελέσασ βεβάκχευται μανίαισ, Εὐμενίσι θήραμα, φόνον δρομάσι δινεύων βλεφάροισ, Ἀγαμεμνόνιοσ παῖσ. ὦ μέλεοσ, ματρὸσ ὅτε χρυσεοπηνήτων φαρέων μαστὸν ὑπερτέλλοντ’ ἐσιδὼν σφάγιον ἔθετο ματέρα, πατρῴ‐ ων παθέων ἀμοιβάν.
