Euripides, episode, iambic 2:

(에우리피데스, episode, iambic 2:)

καὶ νῦν ὅπου ’στὶν εἴπατ’, ὦ νεάνιδεσ, Ἀγαμέμνονοσ παῖσ, ὃσ τὰ δείν’ ἔτλη κακά. βρέφοσ γὰρ ἦν τότ’ ἐν Κλυταιμήστρασ χεροῖν, ὅτ’ ἐξέλειπον μέλαθρον ἐσ Τροίαν ἰών, ὥστ’ οὐκ ἂν αὐτὸν γνωρίσαιμ’ ἂν εἰσιδών. ὅδ’ εἴμ’ Ὀρέστησ, Μενέλεωσ, ὃν ἱστορεῖσ. ἑκὼν ἐγώ σοι τἀμὰ μηνύσω κακά. τῶν σῶν δὲ γονάτων πρωτόλεια θιγγάνω ἱκέτησ, ἀφύλλου στόματοσ ἐξάπτων λιτάσ· σῷσόν μ’· ἀφῖξαι δ’ αὐτὸσ ἐσ καιρὸν κακῶν.

SEARCH

MENU NAVIGATION