Euripides, Ion, choral, strophe 1

σὲ τὰν ὠδίνων λοχιᾶν ἀνειλείθυιαν, ἐμὰν Ἀθάναν, ἱκετεύω, Προμηθεῖ Τιτᾶνι λοχευ‐ θεῖσαν κατ’ ἀκροτάτασ κορυφᾶσ Διόσ, ὦ μάκαιρα Νίκα, μόλε Πύθιον οἶκον, Ὀλύμπου χρυσέων θαλάμων πταμένα πρὸσ ἀγυιάσ, Φοιβήιοσ ἔνθα γᾶσ μεσσόμφαλοσ ἑστία παρὰ χορευομένῳ τρίποδι μαντεύματα κραίνει, σὺ καὶ παῖσ ἁ Λατογενήσ, δύο θεαὶ δύο παρθένοι, κασίγνηται σεμναὶ Φοίβου. ἱκετεύσατε δ’, ὦ κόραι, τὸ παλαιὸν Ἐρεχθέωσ γένοσ εὐτεκνίασ χρονίου καθαροῖσ μαντεύμασι κῦρσαι.