ἀόρι δ’ ἐν φονίῳ τετραβάμονεσ ἵπποι ἔπαλ‐ λον, κελαινὰ δ’ ἀμφὶ νῶθ’ ἱέτο κόνισ. τοιῶνδ’ ἄνακτα δοριπόνων ἔκανεν ἀνδρῶν, Τυνδαρίσ, σὰ λέχεα, κακόφρων κούρα. τοιγάρ σέ ποτ’ οὐρανίδαι πέμψουσιν θανάτοισ· ἦ σὰν ἔτ’ ἔτι φόνιον ὑπὸ δέραν ὄψομαι αἷμα χυθὲν σιδάρῳ.
