Dionysius of Halicarnassus, Ad Ammaeum, chapter 12

(디오니시오스, Ad Ammaeum, chapter 12)

διεξιὼν γὰρ τοὺσ τόπουσ τῶν ἐνθυμημάτων ὁ φιλόσοφοσ καὶ τὸν ἐκ τῆσ αἰτίασ τίθησι· παρέξομαι δὲ τὴν ἐκείνου λέξιν· ἄλλοσ παρὰ τὸ ἀναίτιον ὡσ αἴτιον, οἱο͂ν τῷ ἅμα ἢ μετὰ τοῦτο γεγονέναι. τὸ γὰρ μετὰ τοῦτο ὡσ διὰ τοῦτο λαμβάνουσι, καὶ μάλιστα ἐν ταῖσ πολιτείαισ· ὡσ ὁ Δημάδησ τὴν Δημοσθένουσ πολιτείαν πάντων τῶν κακῶν αἰτίαν· μετ’ ἐκεῖνο γὰρ . ποίουσ οὖν ὁ Δημοσθένησ κατεσκεύασεν ἀγῶνασ ταῖσ Ἀριστοτελείοισ τέχναισ ὁδηγοῖσ χρησάμενοσ, εἰ πάντεσ οἱ δημόσιοι λόγοι, δι’ οὓσ ἐπαινεῖταί τε καὶ θαυμάζεται, πρὸ τοῦ πολέμου γεγόνασιν, ὡσ πρότερον ἐπέδειξα, πλὴν ἑνὸσ τοῦ περὶ τοῦ στεφάνου; οὗτοσ γὰρ μόνοσ εἰσ δικαστήριον εἰσελήλυθεν μετὰ τὸν πόλεμον ἐπ’ Ἀριστοφῶντοσ ἄρχοντοσ ὀγδόῳ μὲν ἐνιαυτῷ μετὰ τὴν ἐν Χαιρωνείᾳ μάχην, ἕκτῳ δὲ μετὰ τὴν Φιλίππου τελευτήν, καθ’ ὃν χρόνον Ἀλέξανδροσ τὴν ἐν Αρβήλοισ ἐνίκα μάχην. Εἰ δέ τισ ἐρεῖ τῶν πρὸσ ἅπαντα φιλονεικούντων, ὅτι τοῦτον ἴσωσ ἔγραψε τὸν λόγον ταῖσ Ἀριστοτέλουσ ἐντετευχὼσ τέχναισ, τὸν κράτιστον ἁπάντων τῶν λόγων, πολλὰ πρὸσ αὐτὸν εἰπεῖν ἔχων, ἵνα μὴ μακρότεροσ τοῦ δέοντοσ ὁ λόγοσ γένηταί μοι, καὶ τοῦτον ἐπιδείξειν ὑπισχνοῦμαι τὸν ἀγῶνα πρὸ τῶν Ἀριστοτέλουσ τεχνῶν ἐπιτετελεσμένον αὐτῷ χρησάμενοσ τῷ φιλοσόφῳ μάρτυρι. προθεὶσ γὰρ τόπον ἐνθυμημάτων τὸν ἐκ τῶν πρὸσ ἄλληλα, ταῦτα κατὰ λέξιν γράφει· ἄλλοσ ἐκ τῶν πρὸσ ἄλληλα·

εἰ γὰρ θατέρῳ ὑπάρχει τὸ καλῶσ ἢ δικαίωσ ποιῆσαι, θατέρῳ τὸ πεπονθέναι, καὶ εἰ κελεῦσαι, καὶ τὸ πεποιηκέναι· οἱο͂ν ὡσ ὁ τελώνησ ὁ Διομέδων· εἰ γὰρ μηδ’ ὑμῖν αἰσχρὸν τὸ πωλεῖν, οὐδὲ ἡμῖν τὸ ὠνεῖσθαι. καὶ εἰ τῷ πεπονθότι τὸ καλῶσ καὶ δικαίωσ ὑπάρχει, τῷ πεπραγμένῳ ὑπάρξει καὶ τῷ ποιήσαντι ἢ ποιοῦντι. ἔστι δὲ τοῦτο παραλογίσασθαι· οὐ γὰρ εἰ δικαίωσ ἔπαθεν, ἅμα καὶ δικαίωσ ὑπὸ τούτου πέπονθε. διὸ δεῖ σκοπεῖν χωρίσ, εἰ ἄξιοσ ὁ παθὼν παθεῖν καὶ ὁ ποιήσασ ποιῆσαι, εἶτα χρῆσθαι ὁποτέρωσ ἂν ἁρμόττῃ. ἐνίοτε γὰρ διαφωνεῖ τὸ τοιοῦτον, ὥσπερ ἐν τῷ Ἀλκμαίωνι τῷ Θεοδέκτου καὶ οἱο͂ν ἡ περὶ Δημοσθένουσ δίκη καὶ τῶν ἀποκτεινάντων Νικάνορα. τίσ οὖν ἐστιν ἡ Δημοσθένουσ δίκη περὶ ἧσ ὁ φιλόσοφοσ γέγραφεν, ἐν ᾗ τὸ κυριώτατον τῆσ ἀμφισβητήσεωσ κεφάλαιον ἦν ἐκ τοῦ πρὸσ ἄλληλα τόπου;

ἡ πρὸσ Αἰσχίνην ὑπὲρ Κτησιφῶντοσ τοῦ παρασχόντοσ Δημοσθένει τὸ περὶ τοῦ στεφάνου ψήφισμα καὶ τὴν τῶν παρανόμων φεύγοντοσ γραφήν· ἐν ταύτῃ γὰρ τὸ ζητούμενον ἦν οὐ τὸ κοινόν, εἰ τιμῶν καὶ στεφάνων ἄξιοσ ἦν Δημοσθένησ ἐπιδοὺσ ἐκ τῶν ἰδίων κτημάτων τὴν εἰσ τὰ τείχη δαπάνην, ἀλλ’ εἰ καθ’ ὃν χρόνον ὑπεύθυνοσ ἦν, κωλύοντοσ τοῦ νόμου τοὺσ ὑπευθύνουσ στεφανοῦν. τὸ γὰρ ἐκ τῶν πρὸσ ἄλληλα τοῦτ’ ἔστιν, εἰ ὥσπερ τῷ δήμῳ τὸ δοῦναι, οὕτωσ καὶ τῷ ὑπευθύνῳ τὸ λαβεῖν τὸν στέφανον ἐξῆν. ἐγὼ μὲν οὖν ταύτησ οἰόμαι τῆσ δίκησ μεμνῆσθαι τὸν Ἀριστοτέλη. εἰ δέ τισ ἐρεῖ, ὅτι περὶ τῆσ τῶν δώρων, ἣν ἐπ’ Ἀντικλέουσ ἄρχοντοσ ἀπελογήσατο περὶ τὴν Ἀλεξάνδρου τελευτήν, πολλῷ νεωτέρασ ἔτι ποιήσει τὰσ Ἀριστοτέλουσ τέχνασ τῶν Δημοσθένουσ ἀγώνων.

ἀλλὰ γὰρ ὅτι μὲν οὐχ ὁ ῥήτωρ παρὰ τοῦ φιλοσόφου τὰσ τέχνασ παρέλαβεν αἷσ τοὺσ θαυμαστοὺσ ἐκείνουσ κατεσκεύασε λόγουσ, ἀλλὰ τοὐναντίον τὰ Δημοσθένουσ καὶ τὰ τῶν ἄλλων ῥητόρων ἔργα παραθέμενοσ Ἀριστοτέλησ ταύτασ ἔγραψε τὰσ τέχνασ, ἱκανῶσ ἀποδεδεῖχθαι νομίζω.

SEARCH

MENU NAVIGATION