Dionysius of Halicarnassus, Ad Ammaeum, chapter 4

(디오니시오스, Ad Ammaeum, chapter 4)

οὗτοσ ἐγεννήθη μὲν ἐνιαυτῷ πρότερον τῆσ ἑκατοστῆσ Ὀλυμπιάδοσ· ἄρχοντοσ δὲ Τιμοκράτουσ. εἰσ ἔτοσ ἦν ἐμβεβηκὼσ ἑπτακαιδέκατον δημοσίουσ δὲ λόγουσ ἤρξατο γράφειν ἐπὶ Καλλιστράτου ἄρχοντοσ εἰκοστὸν καὶ πέμπτον ἔτοσ ἔχων. καὶ ἔστιν αὐτοῦ πρῶτοσ τῶν ἐν δικαστηρίῳ κατασκευασθέντων ἀγώνων ὁ κατὰ Ἀνδροτίωνοσ, ὃν ἔγραφε Διοδώρῳ τῷ κρίνοντι τὸ ψήφισμα παρανόμων, καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ἕτεροσ , ὁ περὶ τῶν ἀτελειῶν, ὃν αὐτὸσ διέθετο, χαριέστατοσ ἁπάντων τῶν λόγων καὶ γραφικώτατοσ. ἐπὶ δὲ Διοτίμου τοῦ μετὰ Καλλίστρατον ἐν Ἀθηναίοισ πρώτην εἶπε δημηγορίαν, ἣν ἐπιγράφουσιν οἱ τοὺσ ῥητορικοὺσ πίνακασ συντάξαντεσ περὶ τῶν συμμοριῶν· ἐν ᾗ παρεκάλει τοὺσ Ἀθηναίουσ μὴ λύειν τὴν πρὸσ βασιλέα γενομένην εἰρήνην μηδὲ προτέρουσ ἄρχειν τοῦ πολέμου, ἐὰν μὴ παρασκευάσωνται τὴν ναυτικὴν δύναμιν, ἐν ᾗ πλείστην εἶχον ἰσχύν, καὶ τὸν τρόπον τῆσ παρασκευῆσ αὐτὸσ ὑποτίθεται. ἐπὶ δὲ Θουδήμου τοῦ μετὰ Διότιμον ἄρξαντοσ τόν τε κατὰ Τιμοκράτουσ λόγον ἔγραψε Διοδώρῳ τῷ κρίνοντι παρανόμων τὸν Τιμοκράτη καὶ τὸν περὶ τῆσ Μεγαλοπολιτῶν βοηθείασ δημηγορικὸν αὐτὸσ ἀπήγγειλε. μετὰ δὲ Θούδημον ἔστιν Ἀριστόδημοσ ἄρχων, ἐφ’ οὗ τῶν κατὰ Φιλίππου δημηγοριῶν ἤρξατο, καὶ λόγον ἐν τῷ δήμῳ διέθετο περὶ τῆσ ἀποστολῆσ τοῦ ξενικοῦ στρατεύματοσ καὶ τῶν δέκα φυγαδικῶν τριηρῶν εἰσ Μακεδονίαν. ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ καὶ τὸν κατὰ Ἀριστοκράτουσ ἔγραψε λόγον Εὐθυκλεῖ τῷ διώκοντι παρανόμων τὸ ψήφισμα. ἐπὶ δὲ Θεέλλου τοῦ μετὰ Ἀριστόδημον τὴν περὶ Ῥοδίων ἀπήγγειλε δημηγορίαν, ἐν ᾗ πείθει τοῦσ Ἀθηναίουσ καταλῦσαι τὴν ὀλιγαρχίαν αὐτῶν καὶ τὸν δῆμον ἐλευθερῶσαι.

ἐπὶ δὲ Καλλιμάχου τοῦ τρίτου μετὰ Θέελλον ἄρξαντοσ τρεῖσ διέθετο δημηγορίασ παρακαλῶν Ἀθηναίουσ βοήθειαν Ὀλυνθίοισ ἀποστεῖλαι τοῖσ πολεμουμένοισ ὑπὸ Φιλίππου, πρώτην μὲν ἧσ ἐστιν ἀρχὴ ἐπὶ πολλῶν μὲν ἰδεῖν ἄν τισ ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοί μοι δοκεῖ· δευτέραν δὲ Οὑ̓χὶ ταὐτὰ παρίσταταί μοι γιγνώσκειν ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοἰ· τρίτην δὲ ἀντὶ πολλῶν ἂν ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι χρημάτων. κατὰ τοῦτον γέγραπται τὸν ἄρχοντα καὶ ὁ κατὰ Μειδίου λόγοσ, ὃν συνετάξατο μετὰ τὴν χειροτονίαν, ἣν ὁ δῆμοσ αὐτᾷ κατεχειροτόνησε. μέχρι τοῦδ’ εὑρισκομένων δώδεκα λόγων, ὧν εἴρηκα, δημοσίων, ἐν οἷσ εἰσι δημηγορικοὶ μὲν ἑπτά, δικανικοὶ δὲ πέντε, ἅπαντεσ ἐγένοντο πρότεροι τῶν Ἀριστοτέλουσ τεχνῶν, ὡσ ἔκ τε τῶν ἱστορουμένων περὶ τοῦ ἀνδρὸσ ἀποδείξω καὶ ἐκ τῶν ὑπ’ αὐτοῦ γραφέντων, ἐντεῦθεν ἀρξάμενοσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION