Demades, On the Twelve Years, Ὑπὲρ τῆσ δωδεκαετίας 15:

(데마데스, On the Twelve Years, Ὑπὲρ τῆσ δωδεκαετίας 15:)

ὁμολογῶ, καί φημι καλῶσ καὶ συμφερόντωσ πεπραχέναι τοῦτο· κρεῖττον γὰρ ἐπερχόμενον ἐκκλῖναι τὸ νέφοσ ἢ φερομένῳ συναπενεχθῆναι τῷ ῥεύματι. ἀξιῶ δ’, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, τὴν ἐκ τῶν πραγμάτων λύπην ἐμοὶ παρ’ ὑμῶν μηδεμίαν ἀπογεννῆσαι δυσμένειαν. οὐ γὰρ ἐγὼ κρατῶ τῆσ τύχησ, ἀλλ’ ἡ τύχη τοῦ βίου, δι’ ἣν κινδυνεύει. δεῖ δὲ τὸν σύμβουλον, καθάπερ τὸν ἰατρόν, οὐ τῆσ νόσου τὴν αἰτίαν ἔχειν, ἀλλὰ τῆσ θεραπείασ τὴν χάριν ἀπολαμβάνειν.

SEARCH

MENU NAVIGATION