Aristophanes, Plutus, Lyric-Scene, antistrophe 2b

(아리스토파네스, Plutus, Lyric-Scene, antistrophe 2b)

ἀλλ’ εἰᾶ νῦν τῶν σκωμμάτων ἀπαλλαγέντεσ ἤδη ὑμεῖσ ἐπ’ ἄλλ’ εἶδοσ τρέπεσθ’, ἐγὼ δ’ ἰὼν ἤδη λάθρᾳ βουλήσομαι τοῦ δεσπότου λαβών τιν’ ἄρτον καὶ κρέασ μασώμενοσ τὸ λοιπὸν οὕτω τῷ κόπῳ ξυνεῖναι. Χοροῦ χαίρειν μὲν ὑμᾶσ ἐστιν ὦνδρεσ δημόται ἀρχαῖον ἤδη προσαγορεύειν καὶ σαπρόν·