Aristophanes, Birds, Parodos, monody

ἄγε σύννομέ μοι παῦσαι μὲν ὕπνου, λῦσον δὲ νόμουσ ἱερῶν ὕμνων, οὓσ διὰ θείου στόματοσ θρηνεῖσ τὸν ἐμὸν καὶ σὸν πολύδακρυν Ἴτυν· ἐλελιζομένησ δ’ ἱεροῖσ μέλεσιν γένυοσ ξουθῆσ καθαρὰ χωρεῖ διὰ φυλλοκόμου μίλακοσ ἠχὼ πρὸσ Διὸσ ἕδρασ, ἵν’ ὁ χρυσοκόμασ Φοῖβοσ ἀκούων τοῖσ σοῖσ ἐλέγοισ ἀντιψάλλων ἐλεφαντόδετον φόρμιγγα θεῶν ἵστησι χορούσ· διὰ δ’ ἀθανάτων στομάτων χωρεῖ ξύμφωνοσ ὁμοῦ θεία μακάρων ὀλολυγή. αὐλεῖ ὦ Ζεῦ βασιλεῦ τοῦ φθέγματοσ τοὐρνιθίου·