Aristophanes, Acharnians, Episode, lyric

πεπρᾶσθαι πεπρᾶσθαι. ἐγώνγα καὐτόσ φαμι. τίσ δ’ οὕτωσ ἄνουσ ὃσ ὑμέ κα πρίαιτο φανερὰν ζαμίαν; ἀλλ’ ἔστι γάρ μοι Μεγαρικά τισ μαχανά, χοίρωσ γὰρ ὑμὲ σκευάσασ φασῶ φέρειν. περίθεσθε τάσδε τὰσ ὁπλὰσ τῶν χοιρίων. ὅπωσ δὲ δοξεῖτ’ εἶμεν ἐξ ἀγαθᾶσ ὑόσ· ὡσ ναὶ τὸν Ἑρμᾶν, αἴπερ ἱξεῖτ’ οἴκαδισ ἄπρατα, πειρασεῖσθε τᾶσ λιμῶ κακῶσ. ἀλλ’ ἀμφίθεσθε καὶ ταδὶ τὰ ῥυγχία, κἤπειτεν ἐσ τὸυ σάκκον ὧδ’ ἐσβαίνετε. ὅπωσ δὲ γρυλλιξεῖτε καὶ κοί̈ξετε χἠσεῖτε φωνὰν χοιρίων μυστηρικῶν. ἐγὼν δὲ καρυξῶ Δικαιόπολιν ὅπᾳ· Δικαιόπολι, ἦ λῇσ πρίασθαι χοιρία;