εἰ γάρ τισ ἀεὶ σπουδάζοι τὰ δίκαια πράττειν αὐτὸσ μάλιστα πάντων ἢ τὰ σώφρονα ἢ ὁποιαοῦν ἄλλα τῶν κατὰ τὰσ ἀρετάσ, καὶ ὅλωσ ἀεὶ τὸ καλὸν ἑαυτῷ περιποιοῖτο, οὐδεὶσ ἐρεῖ τοῦτον φίλαυτον οὐδὲ ψέξει. δόξειε δ’ ἂν ὁ τοιοῦτοσ μᾶλλον εἶναι φίλαυτοσ· ἀπονέμει γοῦν ἑαυτῷ τὰ κάλλιστα καὶ μάλιστ’ ἀγαθά, καὶ χαρίζεται ἑαυτοῦ τῷ κυριωτάτῳ, καὶ πάντα τούτῳ πείθεται·
