διὰ δὲ τὸ προσδεῖσθαι τῆσ τύχησ δοκεῖ τισὶ ταὐτὸν εἶναι ἡ εὐτυχία τῇ εὐδαιμονίᾳ, οὐκ οὖσα, ἐπεὶ καὶ αὐτὴ ὑπερβάλλουσα ἐμπόδιόσ ἐστιν, καὶ ἴσωσ οὐκέτι εὐτυχίαν καλεῖν δίκαιον· πρὸσ γὰρ τὴν εὐδαιμονίαν ὁ ὁρ́οσ αὐτῆσ. καὶ τὸ διώκειν δ’ ἅπαντα καὶ θηρία καὶ ἀνθρώπουσ τὴν ἡδονὴν σημεῖόν τι τοῦ εἶναί πωσ τὸ ἄριστον αὐτήν·
