Aristotle, Nicomachean Ethics, Book 7 106:

(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 106:)

καὶ οἱ ἀκρατεῖσ ἄδικοι μὲν οὐκ εἰσίν, ἀδικήσουσι δέ. ἐπεὶ δ’ ὃ μὲν τοιοῦτοσ οἱο͂σ μὴ διὰ τὸ πεπεῖσθαι διώκειν τὰσ καθ’ ὑπερβολὴν καὶ παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον σωματικὰσ ἡδονάσ, ὃ δὲ πέπεισται διὰ τὸ τοιοῦτοσ εἶναι οἱο͂σ διώκειν αὐτάσ, ἐκεῖνοσ μὲν οὖν εὐμετάπειστοσ, οὗτοσ δὲ οὔ·