Aristotle, Nicomachean Ethics, Book 3 155:

(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 3 155:)

ἐλλείποντεσ δὲ τὰ περὶ τὰσ ἡδονὰσ καὶ ἧττον ἢ δεῖ χαίροντεσ οὐ πάνυ γίνονται· οὐ γὰρ ἀνθρωπική ἐστιν ἡ τοιαύτη ἀναισθησία· καὶ γὰρ τὰ λοιπὰ ζῷα διακρίνει τὰ βρώματα, καὶ τοῖσ μὲν χαίρει τοῖσ δ’ οὔ· εἰ δέ τῳ μηδέν ἐστιν ἡδὺ μηδὲ διαφέρει ἕτερον ἑτέρου, πόρρω ἂν εἰή τοῦ ἄνθρωποσ εἶναι·