τῶν δ’ ὑπερβαλλόντων ὁ μὲν τῇ ἀφοβίᾳ ἀνώνυμοσ πολλὰ δ’ ἐστὶν ἀνώνυμα, ὁ δ’ ἐν τῷ θαρρεῖν ὑπερβάλλων θρασύσ, ὁ δ’ ἐν τῷ μὲν φοβεῖσθαι ὑπερβάλλων τῷ δὲ θαρρεῖν ἐλλείπων δειλόσ. περὶ ἡδονὰσ δὲ καὶ λύπασ ‐ οὐ πάσασ, ἧττον δὲ καὶ περὶ τὰσ λύπασ ‐ μεσότησ μὲν σωφροσύνη, ὑπερβολὴ δὲ ἀκολασία. ἐλλείποντεσ δὲ περὶ τὰσ ἡδονὰσ οὐ πάνυ γίνονται·
