Aristotle, Nicomachean Ethics, Book 2 53:

(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 2 53:)

εἰ δὴ τοῦτ’ ἐπὶ πάντων οὕτωσ ἔχει, καὶ ἡ τοῦ ἀνθρώπου ἀρετὴ εἰή ἂν ἡ ἕξισ ἀφ’ ἧσ ἀγαθὸσ ἄνθρωποσ γίνεται καὶ ἀφ’ ἧσ εὖ τὸ ἑαυτοῦ ἔργον ἀποδώσει. πῶσ δὲ τοῦτ’ ἔσται, ἤδη μὲν εἰρήκαμεν, ἔτι δὲ καὶ ὧδ’ ἔσται φανερόν, ἐὰν θεωρήσωμεν ποία τίσ ἐστιν ἡ φύσισ αὐτῆσ. ἐν παντὶ δὴ συνεχεῖ καὶ διαιρετῷ ἔστι λαβεῖν τὸ μὲν πλεῖον τὸ δ’ ἔλαττον τὸ δ’ ἴσον, καὶ ταῦτα ἢ κατ’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἢ πρὸσ ἡμᾶσ·

상위

Book 2

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION