ἐκεῖνο δὲ προδιομολογείσθω, ὅτι πᾶσ ὁ περὶ τῶν πρακτῶν λόγοσ τύπῳ καὶ οὐκ ἀκριβῶσ ὀφείλει λέγεσθαι, ὥσπερ καὶ κατ’ ἀρχὰσ εἴπομεν ὅτι κατὰ τὴν ὕλην οἱ λόγοι ἀπαιτητέοι· τὰ δ’ ἐν ταῖσ πράξεσι καὶ τὰ συμφέροντα οὐδὲν ἑστηκὸσ ἔχει, ὥσπερ οὐδὲ τὰ ὑγιεινά. τοιούτου δ’ ὄντοσ τοῦ καθόλου λόγου, ἔτι μᾶλλον ὁ περὶ τῶν καθ’ ἕκαστα λόγοσ οὐκ ἔχει τἀκριβέσ·
