τί κάλλιον ἀρχομένοισιν ἢ καταπαυομένοισιν ἢ θοᾶν ἵππων ἐλατῆρασ ἀείδειν, μηδὲν ἐσ Λυσίστρατον, μηδὲ Θούμαντιν τὸν ἀνέστιον αὖ λυπεῖν ἑκούσῃ καρδίᾳ; καὶ γὰρ οὗτοσ ὦ φίλ’ Ἄπολλον <ἀεὶ> πεινῇ, θαλεροῖσ δακρύοισ σᾶσ ἁπτόμενοσ φαρέτρασ Πυθῶνι δίᾳ μὴ κακῶσ πένεσθαι.
