νῦν ἄρ’ ἄξιόν γε πᾶσίν ἐστιν ἐπολολύξαι. ὦ καλὰ λέγων πολὺ δ’ ἀμείνον’ ἔτι τῶν λόγων ἐργασάμεν’, εἴθ’ ἐπέλθοισ ἅπαντά μοι σαφῶσ· ὡσ ἐγώ μοι δοκῶ κἂν μακρὰν ὁδὸν διελθεῖν ὥστ’ ἀκοῦσαι. πρὸσ τάδ’ ὦ βέλτιστε θαρρήσασ λέγ’, ὡσ, ἅπαντεσ ἡδόμεσθά σοι.
