헬라어 문장 검색 - ΑπολλόΑργοναύ3́0́17́

(아폴로도로스, 아르고나우티카, book 3 17:)

Ὧσ φάτο κυδαίνων· ἡ δ’ ἐγκλιδὸν ὄσσε βαλοῦσα νεκτάρεον μείδησ’ ἐχύθη δέ οἱ ἔνδοθι θυμὸσ αἴνῳ ἀειρομένησ, καὶ ἀνέδρακεν ὄμμασιν ἄντην· οὐδ’ ἔχεν ὅττι πάροιθεν ἔποσ προτιμυθήσαιτο, ἀλλ’ ἄμυδισ μενέαινεν ἀολλέα πάντ’ ἀγορεῦσαι. προπρὸ δ’ ἀφειδήσασα θυώδεοσ ἔξελε μίτρησ φάρμακον· αὐτὰρ ὅγ’ αἶψα χεροῖν ὑπέδεκτο γεγηθώσ. καί νύ κέ οἱ καὶ πᾶσαν ἀπὸ στηθέων ἀρύσασα ψυχὴν ἐγγυάλιξεν ἀγαιομένη χατέοντι· τοῖοσ ἀπὸ ξανθοῖο καρήατοσ Αἰσονίδαο στράπτεν Ἔρωσ ἡδεῖαν ἀπὸ φλόγα· τῆσ δ’ ἀμαρυγὰσ ὀφθαλμῶν ἡρ́παζεν· ἰαίνετο δὲ φρένασ εἴσω τηκομένη, οἱο͂́ν τε περὶ ῥοδέῃσιν ἐέρση τήκεται ἠῴοισιν ἰαινομένη φαέεσσιν. ἄμφω δ’ ἄλλοτε μέν τε κατ’ οὔδεοσ ὄμματ’ ἔρειδον αἰδόμενοι, ὁτὲ δ’ αὖτισ ἐπὶ σφίσι βάλλον ὀπωπάσ, ἱμερόεν φαιδρῇσιν ὑπ’ ὀφρύσι μειδιόωντεσ. ὀψὲ δὲ δὴ τοίοισι μόλισ προσπτύξατο κούρη· "Φράζεο νῦν, ὥσ κέν τοι ἐγὼ μητίσομ’ ἀρωγήν. εὖτ’ ἂν δὴ μετιόντι πατὴρ ἐμὸσ ἐγγυαλίξῃ ἐξ ὄφιοσ γενύων ὀλοοὺσ σπείρασθαι ὀδόντασ, δὴ τότε μέσσην νύκτα διαμμοιρηδὰ φυλάξασ, ἀκαμάτοιο ῥοῇσι λοεσσάμενοσ ποταμοῖο, οἰο͂σ ἄνευθ’ ἄλλων ἐνὶ φάρεσι κυανέοισιν βόθρον ὀρύξασθαι περιηγέα· τῷ δ’ ἔνι θῆλυν ἀρνειὸν σφάζειν, καὶ ἀδαίετον ὠμοθετῆσαι, αὐτῷ πυρκαϊὴν εὖ νηήσασ ἐπὶ βόθρῳ. μουνογενῆ δ’ Ἑκάτην Περσηίδα μειλίσσοιο, λείβων ἐκ δέπαοσ σιμβλήια ἔργα μελισσέων. ἔνθα δ’ ἐπεί κε θεὰν μεμνημένοσ ἱλάσσηαι, ἂψ ἀπὸ πυρκαϊῆσ ἀναχάζεο· μηδέ σε δοῦποσ ἠὲ ποδῶν ὄρσῃσι μεταστρεφθῆναι ὀπίσσω, ἠὲ κυνῶν ὑλακή, μή πωσ τὰ ἕκαστα κολούσασ οὐδ’ αὐτὸσ κατὰ κόσμον ἑοῖσ ἑτάροισι πελάσσῃσ. ἦρι δὲ μυδήνασ τόδε φάρμακον, ἠύτ’ ἀλοιφῇ γυμνωθεὶσ φαίδρυνε τεὸν δέμασ· ἐν δέ οἱ ἀλκὴ ἔσσετ’ ἀπειρεσίη μέγα τε σθένοσ, οὐδέ κε φαίησ ἀνδράσιν, ἀλλὰ θεοῖσιν ἰσαζέμεν ἀθανάτοισιν. πρὸσ δὲ καὶ αὐτῷ δουρὶ σάκοσ πεπαλαγμένον ἔστω καὶ ξίφοσ. ἔνθ’ οὐκ ἄν σε διατμήξειαν ἀκωκαὶ γηγενέων ἀνδρῶν, οὐδ’ ἄσχετοσ ἀίσσουσα φλὸξ ὀλοῶν ταύρων. τοῖόσ γε μὲν οὐκ ἐπὶ δηρὸν ἔσσεαι, ἀλλ’ αὐτῆμαρ· ὅμωσ σύγε μή ποτ’ ἀέθλου χάζεο. καὶ δέ τοι ἄλλο παρὲξ ὑποθήσομ’ ὄνειαρ. αὐτίκ’ ἐπὴν κρατεροὺσ ζεύξῃσ βόασ, ὦκα δὲ πᾶσαν χερσὶ καὶ ἠνορέῃ στυφελὴν διὰ νειὸν ἀρόσσῃσ, οἱ δ’ ἤδη κατὰ ὦλκασ ἀνασταχύωσι Γίγαντεσ σπειρομένων ὄφιοσ δνοφερὴν ἐπὶ βῶλον ὀδόντων, αἴ κεν ὀρινομένουσ πολέασ νειοῖο δοκεύσῃσ, λάθρῃ λᾶαν ἄφεσ στιβαρώτερον· οἱ δ’ ἂν ἐπ’ αὐτῷ, καρχαλέοι κύνεσ ὥστε περὶ βρώμησ, ὀλέκοιεν ἀλλήλουσ· καὶ δ’ αὐτὸσ ἐπείγεο δηιοτῆτοσ ἰθῦσαι. τὸ δὲ κῶασ ἐσ Ἑλλάδα τοῖό γ’ ἕκητι οἴσεαι ἐξ Αἰήσ τηλοῦ ποθί· νίσσεο δ’ ἔμπησ, ᾗ φίλον, ἤ τοι ἑάδεν ἀφορμηθέντι νέεσθαι.

MENU NAVIGATION

호흡부호 보기

강세부호 보기

장단부호 보기

작은 Iota 보기

모든 부호 보기

Ancient Greek Text

Apollodorus, Argonautica, book 3 17:

(아폴로도로스, 아르고나우티카, book 3 17:)

상위

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION