τοιάδε μέντοι τῶν φρενοπλήκτων βουλεύματ’ ἔπη τ’ ἔστιν ἀκοῦσαι. τί γὰρ ἐλλείπει μὴ <οὐ> παραπαίειν ἡ τοῦδ’ εὐχή; τί χαλᾷ μανιῶν; ἀλλ’ οὖν ὑμεῖσ γ’ αἱ πημοσύναισ συγκάμνουσαι ταῖσ τοῦδε τόπων μετά ποι χωρεῖτ’ ἐκ τῶνδε θοῶσ, μὴ φρένασ ὑμῶν ἠλιθιώσῃ βροντῆσ μύκημ’ ἀτέραμνον.
