Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary

κατάμεμπτος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: κατάμεμπτος κατάμεμπτον

Structure: καταμεμπτ (Stem) + ος (Ending)

Sense

  1. blamed by all, abhorred, so as to have cause to find fault

Declension

First/Second declension
M/F Neuter
SingularNominative κατάμεμπτος κατάμεμπτον
Genitive καταμέμπτου καταμέμπτου
Dative καταμέμπτῳ καταμέμπτῳ
Accusative κατάμεμπτον κατάμεμπτον
Vocative κατάμεμπτε κατάμεμπτον
DualN/A/V καταμέμπτω καταμέμπτω
G/D καταμέμπτοιν καταμέμπτοιν
PluralNominative κατάμεμπτοι κατάμεμπτα
Genitive καταμέμπτων καταμέμπτων
Dative καταμέμπτοις καταμέμπτοις
Accusative καταμέμπτους κατάμεμπτα
Vocative κατάμεμπτοι κατάμεμπτα
Positive Comparative Superlative
Adjective κατάμεμπτος καταμέμπτου καταμεμπτότερος καταμεμπτοτέρου καταμεμπτότατος καταμεμπτοτάτου
Adverb καταμέμπτως καταμεμπτότερον καταμεμπτότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • τό τε κατάμεμπτον ἐπιλέλογχε πύματον ἀκρατὲσ ἀπροσόμιλον γῆρασ ἄφιλον, ἵνα πρόπαντα κακὰ κακῶν ξυνοικεῖ. (Sophocles, Oedipus at Colonus, choral, antistrophe 16)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION