Hellas Alive Dictionary - υποκριτικος

Ancient Greek Dictionary

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: ὑποκριτικός ὑποκριτική ὑποκριτικόν

Structure: ὑποκριτικ (Stem) + ος (Ending)

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	ὑποκριτικός ὑποκριτικοῦ	ὑποκριτικώτερος ὑποκριτικωτεροῦ	ὑποκριτικώτατος ὑποκριτικωτατοῦ
Adverb	ὑποκριτικώς	ὑποκριτικώτερον	ὑποκριτικώτατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

ταὐτὸ δὴ καὶ ἡμᾶσ ἀξιοῦσι ποιεῖν εἰσ τὰ συμπόσια τὴν μουσικὴν καὶ τὴν ὑποκριτικὴν ἐπεισάγοντασ φιλοσοφίαν δὲ μὴ κινοῦντασ, ὡσ οὔτε συμπαίζειν ἐκείνην ἐπιτήδειον οὖσαν οὔθ’ ἡμᾶσ τηνικαῦτα σπουδαστικῶσ ἔχοντασ· (Plutarch, Quaestiones Convivales, book 1, 5:2)
τέταρτον δέ φαμεν εἶναι ἀγαθόν, οἱο͂ν αὐλητικὴν καὶ ὑποκριτικὴν καὶ τὰ τοιαῦτα. (Diogenes Laertius, Lives of Eminent Philosophers, G, PLATWN 100:5)
τέταρτον δὲ αὐλητικὴν καὶ ὑποκριτικὴν καὶ ποιητικὴν ἀγαθὸν λέγομεν εἶναι. (Diogenes Laertius, Lives of Eminent Philosophers, G, PLATWN 100:8)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

bab2min@gmail.com