Hellas Alive Dictionary - υποκριτικος

Ancient Greek Dictionary

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: ὑποκριτικός ὑποκριτική ὑποκριτικόν

Structure: ὑποκριτικ (Stem) + ος (Ending)

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	ὑποκριτικός ὑποκριτικοῦ	ὑποκριτικώτερος ὑποκριτικωτεροῦ	ὑποκριτικώτατος ὑποκριτικωτατοῦ
Adverb	ὑποκριτικώς	ὑποκριτικώτερον	ὑποκριτικώτατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

ἐκείνη μὲν οὖν ὅταν ἔλθῃ ταὐτὸ ποιήσει τῇ ὑποκριτικῇ, ἐγκεχειρήκασιν δὲ ἐπ’ ὀλίγον περὶ αὐτῆσ εἰπεῖν τινέσ, οἱο͂ν Θρασύμαχοσ ἐν τοῖσ Ἐλέοισ· (Aristotle, Rhetoric, Book 3, chapter 1 7:1)
διὸ καὶ αἱ τέχναι συνέστησαν ἥ τε ῥαψῳδία καὶ ἡ ὑποκριτικὴ καὶ ἄλλαι γε. (Aristotle, Rhetoric, Book 3, chapter 1 8:3)
ἔστι γὰρ ὑποκριτική. (Aristotle, Rhetoric, Book 3, chapter 12 2:8)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

bab2min@gmail.com