Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

προσφευκτέος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: προσφευκτέος προσφευκτέον

Structure: προσφευκτε (Stem) + ος (Ending)

Etym.: prosfeu/gw의 분사형

Sense

  1. one must be liable to a prosecution besides

Declension

First/Second declension
M/F Neuter
SingularNominative προσφευκτέος προσφεύκτεον
Genitive προσφευκτέου προσφευκτέου
Dative προσφευκτέῳ προσφευκτέῳ
Accusative προσφευκτέον προσφεύκτεον
Vocative προσφευκτέε προσφεύκτεον
DualN/A/V προσφευκτέω προσφευκτέω
G/D προσφευκτέοιν προσφευκτέοιν
PluralNominative προσφευκτέοι προσφεύκτεα
Genitive προσφευκτέων προσφευκτέων
Dative προσφευκτέοις προσφευκτέοις
Accusative προσφευκτέους προσφεύκτεα
Vocative προσφευκτέοι προσφεύκτεα
Positive Comparative Superlative
Adjective προσφευκτέος προσφευκτέου προσφευκτεότερος προσφευκτεοτέρου προσφευκτεότατος προσφευκτεοτάτου
Adverb προσφευκτέως προσφευκτεότερον προσφευκτεότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION