Sense

1. to make a false note in music, to go wrong, offend, err, to be ill-treated

Examples

• ὁ Εὐέργοσ τότ’ οἶμαι πλημμελῶν ὧν δέδωκε δίκην, συνήθωσ ἔχων ἐμοὶ καὶ γνώριμοσ ὢν κατέστησεν τὸν οἰκέτην οἴκοθεν λαβὼν παρ’ ἐμοῦ φυλάττειν ὡσ αὑτόν. (Demosthenes, Speeches 31-40, 39:2)
• καθάπερ γὰρ ὁ τελέωσ παγκράτιον ἠσκηκὼσ ἢ πυγμὴν ἢ πάλην οὐκ ἀπὸ μὲν τῶν ἀριστερῶν ἀδύνατόσ ἐστι μάχεσθαι, χωλαίνει δὲ καὶ ἐφέλκεται πλημμελῶν, ὁπόταν αὐτόν τισ μεταβιβάζων ἐπὶ θάτερα ἀναγκάζῃ διαπονεῖν, ταὐτὸν δὴ τοῦτ’, οἶμαι, καὶ ἐν ὅπλοισ καὶ ἐν τοῖσ ἄλλοισ πᾶσι χρὴ προσδοκᾶν ὀρθόν, ὅτι τὸν διττὰ δεῖ κεκτημένον, οἷσ ἀμύνοιτό τ’ ἂν καὶ ἐπιτιθεῖτο ἄλλοισ, μηδὲν ἀργὸν τούτων μηδὲ ἀνεπιστῆμον ἐᾶν εἶναι κατὰ δύναμιν· (Plato, Laws, book 7 44:3)
• μηδεὶσ οὖν ὑπὸ ποιητῶν μηδ’ ἄλλωσ ὑπό τινων μυθολόγων πλημμελῶν περὶ τὰ τοιαῦτα ἐξαπατώμενοσ ἀναπειθέσθω, καὶ κλέπτων ἢ βιαζόμενοσ οἰέσθω μηδὲν αἰσχρὸν ποιεῖν ἀλλ’ ἅπερ αὐτοὶ θεοὶ δρῶσιν· (Plato, Laws, book 12 4:3)

Similar forms

• πλημμελείας (47)
• πλημμελεῖν (19)
• πλημμέλειαν (18)
• πλημμελήσῃ (10)
• πλημμελῶς (9)
• πλημμέλημα (8)
• πλημμέλεια (7)
• πλημμελὲς (6)
• πλημμελοῦσιν (6)
• πλημμελείᾳ (5)
• πλημμελοῦντα (5)
• πλημμελεῖ (5)
• πλημμελήματα (5)
• πλημμελημάτων (4)
• πλημμελής (4)
• πλημμελές (4)
• πλημμελήσουσι (3)
• πλημμελῶν (3)
• πλημμέλειαι (3)
• πλημμελοῦμεν (2)
• πλημμελήσαντα (2)
• πλημμελήσει (2)
• πλημμελήσομεν (2)
• πλημμελοίη (2)
• πλημμελῶσιν (2)
• πλημμελήσας (2)
• πλημμελοῖμεν (2)
• πλημμεληθέντα (1)
• πλημμελήσασαν (1)
• πλημμέλειαί (1)
• πλημμελοίην (1)
• πλημμελοῦσι (1)
• πλημμελῇς (1)
• πλημμελήσωσιν (1)
• πλημμελήσασα (1)
• πλημμελοῖτο (1)
• πλημμελῆ (1)
• πλημμελῆσαί (1)
• πλημμελήσεως (1)
• πλημμελοῦσαι (1)
• πλημμελήσασιν (1)
• πλημμελήσωσι (1)
• πλημμελοῦνθ (1)
• πλημμελείαις (1)
• πλημμελήσῃς (1)
• πλημμελῆσαι (1)
• πλημμελήσειν (1)
• πλημμελοῖεν (1)
• πλημμελοῦντι (1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.