Hellas Alive Dictionary - οισυινος

Ancient Greek Dictionary

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: οἰσύϊνος οἰσύϊνη οἰσύϊνον

Structure: οἰσυϊν (Stem) + ος (Ending)

Etym.: from oi)su/a

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	οἰσύϊνος οἰσυί̈νου	οἰσυϊνότερος οἰσυϊνοτέρου	οἰσυϊνότατος οἰσυϊνοτάτου
Adverb	οἰσυί̈νως	οἰσυϊνότερον	οἰσυϊνότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

χρὴ δὲ οἶμαι μὴ οὕτωσ, ἀλλ̓ ὅμοια τὰ πάντα καὶ ὁμόχροα εἶναι καὶ συνᾷδον τῇ κεφαλῇ τὸ ἄλλο σῶμα, ὡσ μὴ χρυσοῦν μὲν τὸ κράνοσ εἰή, θώραξ δὲ πάνυ γελοῖοσ ἐκ ῥακῶν ποθεν ἢ ἐκ δερμάτων σαπρῶν συγκεκαττυμένοσ καὶ ἡ ἀσπὶσ οἰσυΐνη καὶ χοιρίνη περὶ ταῖσ κνήμαισ. (Lucian, Quomodo historia conscribenda sit, chapter 233)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

bab2min@gmail.com