Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

οἰκοδεσποτέω

ε-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: οἰκοδεσποτέω

Structure: οἰκοδεσποτέ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: from oi)kodespo/ths

Sense

  1. to be master of the house, to rule the household

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular οἰκοδεσπότω οἰκοδεσπότεις οἰκοδεσπότει
Dual οἰκοδεσπότειτον οἰκοδεσπότειτον
Plural οἰκοδεσπότουμεν οἰκοδεσπότειτε οἰκοδεσπότουσιν*
SubjunctiveSingular οἰκοδεσπότω οἰκοδεσπότῃς οἰκοδεσπότῃ
Dual οἰκοδεσπότητον οἰκοδεσπότητον
Plural οἰκοδεσπότωμεν οἰκοδεσπότητε οἰκοδεσπότωσιν*
OptativeSingular οἰκοδεσπότοιμι οἰκοδεσπότοις οἰκοδεσπότοι
Dual οἰκοδεσπότοιτον οἰκοδεσποτοίτην
Plural οἰκοδεσπότοιμεν οἰκοδεσπότοιτε οἰκοδεσπότοιεν
ImperativeSingular οἰκοδεσπο͂τει οἰκοδεσποτεῖτω
Dual οἰκοδεσπότειτον οἰκοδεσποτεῖτων
Plural οἰκοδεσπότειτε οἰκοδεσποτοῦντων, οἰκοδεσποτεῖτωσαν
Infinitive οἰκοδεσπότειν
Participle MasculineFeminineNeuter
οἰκοδεσποτων οἰκοδεσποτουντος οἰκοδεσποτουσα οἰκοδεσποτουσης οἰκοδεσποτουν οἰκοδεσποτουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular οἰκοδεσπότουμαι οἰκοδεσπότει, οἰκοδεσπότῃ οἰκοδεσπότειται
Dual οἰκοδεσπότεισθον οἰκοδεσπότεισθον
Plural οἰκοδεσποτοῦμεθα οἰκοδεσπότεισθε οἰκοδεσπότουνται
SubjunctiveSingular οἰκοδεσπότωμαι οἰκοδεσπότῃ οἰκοδεσπότηται
Dual οἰκοδεσπότησθον οἰκοδεσπότησθον
Plural οἰκοδεσποτώμεθα οἰκοδεσπότησθε οἰκοδεσπότωνται
OptativeSingular οἰκοδεσποτοίμην οἰκοδεσπότοιο οἰκοδεσπότοιτο
Dual οἰκοδεσπότοισθον οἰκοδεσποτοίσθην
Plural οἰκοδεσποτοίμεθα οἰκοδεσπότοισθε οἰκοδεσπότοιντο
ImperativeSingular οἰκοδεσπότου οἰκοδεσποτεῖσθω
Dual οἰκοδεσπότεισθον οἰκοδεσποτεῖσθων
Plural οἰκοδεσπότεισθε οἰκοδεσποτεῖσθων, οἰκοδεσποτεῖσθωσαν
Infinitive οἰκοδεσπότεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
οἰκοδεσποτουμενος οἰκοδεσποτουμενου οἰκοδεσποτουμενη οἰκοδεσποτουμενης οἰκοδεσποτουμενον οἰκοδεσποτουμενου

Imperfect tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ᾠκοδεσπο͂τουν ᾠκοδεσπο͂τεις ᾠκοδεσπο͂τειν*
Dual ᾠκοδεσπότειτον ᾠκοδεσποτεῖτην
Plural ᾠκοδεσπότουμεν ᾠκοδεσπότειτε ᾠκοδεσπο͂τουν
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ᾠκοδεσποτοῦμην ᾠκοδεσπότου ᾠκοδεσπότειτο
Dual ᾠκοδεσπότεισθον ᾠκοδεσποτεῖσθην
Plural ᾠκοδεσποτοῦμεθα ᾠκοδεσπότεισθε ᾠκοδεσπότουντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • οὕτωσ καὶ Ἐπίκουροσ τὰ μὲν ἀνδρὸσ πάντ’ ἀπεκόψατο καὶ τὰ οἰκοδεσπότου καὶ πολίτου καὶ φίλου, τὰσ δὲ προθυμίασ τὰσ ἀνθρωπικὰσ οὐκ ἀπεκόψατο· (Epictetus, Works, book 2, 20:1)
  • προσελθόντεσ δὲ οἱ δοῦλοι τοῦ οἰκοδεσπότου εἶπον αὐτῷ Κύριε, οὐχὶ καλὸν σπέρμα ἔσπειρασ ἐν τῷ σῷ ἀγρῷ; (, chapter 11 120:1)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION