Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

μονῳδέω

ε-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: μονῳδέω μονῳδήσω

Structure: μονῳδέ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: from monw|do/s

Sense

  1. to sing a monody or solo

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular μονῳδῶ μονῳδεῖς μονῳδεῖ
Dual μονῳδεῖτον μονῳδεῖτον
Plural μονῳδοῦμεν μονῳδεῖτε μονῳδοῦσιν*
SubjunctiveSingular μονῳδῶ μονῳδῇς μονῳδῇ
Dual μονῳδῆτον μονῳδῆτον
Plural μονῳδῶμεν μονῳδῆτε μονῳδῶσιν*
OptativeSingular μονῳδοῖμι μονῳδοῖς μονῳδοῖ
Dual μονῳδοῖτον μονῳδοίτην
Plural μονῳδοῖμεν μονῳδοῖτε μονῳδοῖεν
ImperativeSingular μονῴδει μονῳδείτω
Dual μονῳδεῖτον μονῳδείτων
Plural μονῳδεῖτε μονῳδούντων, μονῳδείτωσαν
Infinitive μονῳδεῖν
Participle MasculineFeminineNeuter
μονῳδων μονῳδουντος μονῳδουσα μονῳδουσης μονῳδουν μονῳδουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular μονῳδοῦμαι μονῳδεῖ, μονῳδῇ μονῳδεῖται
Dual μονῳδεῖσθον μονῳδεῖσθον
Plural μονῳδούμεθα μονῳδεῖσθε μονῳδοῦνται
SubjunctiveSingular μονῳδῶμαι μονῳδῇ μονῳδῆται
Dual μονῳδῆσθον μονῳδῆσθον
Plural μονῳδώμεθα μονῳδῆσθε μονῳδῶνται
OptativeSingular μονῳδοίμην μονῳδοῖο μονῳδοῖτο
Dual μονῳδοῖσθον μονῳδοίσθην
Plural μονῳδοίμεθα μονῳδοῖσθε μονῳδοῖντο
ImperativeSingular μονῳδοῦ μονῳδείσθω
Dual μονῳδεῖσθον μονῳδείσθων
Plural μονῳδεῖσθε μονῳδείσθων, μονῳδείσθωσαν
Infinitive μονῳδεῖσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
μονῳδουμενος μονῳδουμενου μονῳδουμενη μονῳδουμενης μονῳδουμενον μονῳδουμενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular μονῳδήσω μονῳδήσεις μονῳδήσει
Dual μονῳδήσετον μονῳδήσετον
Plural μονῳδήσομεν μονῳδήσετε μονῳδήσουσιν*
OptativeSingular μονῳδήσοιμι μονῳδήσοις μονῳδήσοι
Dual μονῳδήσοιτον μονῳδησοίτην
Plural μονῳδήσοιμεν μονῳδήσοιτε μονῳδήσοιεν
Infinitive μονῳδήσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
μονῳδησων μονῳδησοντος μονῳδησουσα μονῳδησουσης μονῳδησον μονῳδησοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular μονῳδήσομαι μονῳδήσει, μονῳδήσῃ μονῳδήσεται
Dual μονῳδήσεσθον μονῳδήσεσθον
Plural μονῳδησόμεθα μονῳδήσεσθε μονῳδήσονται
OptativeSingular μονῳδησοίμην μονῳδήσοιο μονῳδήσοιτο
Dual μονῳδήσοισθον μονῳδησοίσθην
Plural μονῳδησοίμεθα μονῳδήσοισθε μονῳδήσοιντο
Infinitive μονῳδήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
μονῳδησομενος μονῳδησομενου μονῳδησομενη μονῳδησομενης μονῳδησομενον μονῳδησομενου

Imperfect tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐμονῴδουν ἐμονῴδεις ἐμονῴδειν*
Dual ἐμονῳδεῖτον ἐμονῳδείτην
Plural ἐμονῳδοῦμεν ἐμονῳδεῖτε ἐμονῴδουν
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐμονῳδούμην ἐμονῳδοῦ ἐμονῳδεῖτο
Dual ἐμονῳδεῖσθον ἐμονῳδείσθην
Plural ἐμονῳδούμεθα ἐμονῳδεῖσθε ἐμονῳδοῦντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION