μειρακύλλιον
Second declension Noun; Neuter
Transliteration:
Principal Part:
μειρακύλλιον
μειρακύλλιου
Structure:
μειρακυλλι
(Stem)
+
ον
(Ending)
Etym.: meira/kion의 지소사,
Declension
Second declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- ὡραῖον δὲ μειρακύλλιον ποίαισ ἐπῳδαῖσ ἢ λόγοισ ἁλίσκεται τίσιν, φράσον γάρ, ἄν τισ ἀφέλῃ τὴν τέχνην τὴν τῶν ἀλιέων; (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 6, book 6, chapter 11 1:4)
- ἡνίκα τὰσ δίκασ ἔλαχον τῶν πατρῴων τοῖσ ἐπιτρόποισ, μειρακύλλιον ὢν κομιδῇ καὶ τοῦτον οὐδ’ εἰ γέγον’ εἰδὼσ οὐδὲ γιγνώσκων ὡσ μηδὲ νῦν ὤφελον, τότε μοι μελλουσῶν εἰσιέναι τῶν δικῶν εἰσ ἡμέραν ὡσπερεὶ τετάρτην ἢ πέμπτην εἰσεπήδησαν ἁδελφὸσ ὁ τούτου καὶ οὗτοσ εἰσ τὴν οἰκίαν ἀντιδιδόντεσ τριηραρχίαν. (Demosthenes, Speeches 21-30, 102:1)
- τὸν μὲν γὰρ Κότυν, εὖ ποιῶν, ὄντα γ’ ἐχθρὸν ὑμῖν καὶ πονηρὸν ἀποκτίννυσιν ὁ Πύθων, ὁ δὲ Κερσοβλέπτησ ὁ νυνὶ βασιλεύων μειρακύλλιον ἦν καὶ πάντεσ οἱ τοῦ Κότυοσ παῖδεσ, τῶν δὲ πραγμάτων κύριοσ διὰ τὴν παρουσίαν καὶ τὸ δύναμιν ἔχειν ὁ Χαρίδημοσ ἐγεγόνει, ἧκε δὲ Κηφισόδοτοσ στρατηγῶν, πρὸσ ὃν αὐτὸσ ἔπεμψε τὴν ἐπιστολὴν ἐκείνην, καὶ αἱ τριήρεισ, αἵ, ὅτ’ ἦν ἄδηλα τὰ τῆσ σωτηρίασ αὐτῷ, καὶ μὴ συγχωροῦντοσ Ἀρταβάζου σῴζειν ἔμελλον αὐτόν. (Demosthenes, Speeches 21-30, 231:2)
- " ἰδὼν [μειρακύλλιον] ἱματιοκλέπτην ἐν τῷ βαλανείῳ ἔφη, "ἐπ’ ἀλειμμάτιον ἢ ἐπ’ ἄλλ’ ἱμάτιον; (Diogenes Laertius, Lives of Eminent Philosophers, , Kef. b'. DIOGENHS 33:2)