Hellas Alive Dictionary - κεραμινος

Ancient Greek Dictionary

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: κεράμινος κεράμινη κεράμινον

Structure: κεραμιν (Stem) + ος (Ending)

Etym.: = kerameou=s, Hdt., Xen.

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	κεράμινος κεραμίνου	κεραμινώτερος κεραμινωτέρου	κεραμινώτατος κεραμινωτάτου
Adverb	κεραμίνως	κεραμινώτερον	κεραμινώτατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

τοὺσ μὲν οὖν πλουσίουσ αὐτῶν οὕτω θάπτεσθαί φησι, τοὺσ δ’ ἐλάττονασ καταλιπόντασ οὐσίασ ἀργυρᾶσ τυγχάνειν εἰκόνοσ, τοὺσ δὲ πένητασ κεραμίνησ· (Diodorus Siculus, Bibliotheca Historica, book 2, chapter 15 4:1)
ἐσ πίθουσ κεραμίνουσ τήξασ καταχέει, πλήσασ δὲ τὸ ἄγγοσ περιαιρέει τὸν κέραμον· (Herodotus, The Histories, book 3, chapter 96 3:2)
ἐσ κύλικα μεγάλην κεραμίνην οἶνον ἐγχέαντεσ αἷμα συμμίσγουσι τῶν τὸ ὁρ́κιον ταμνομένων, τύψαντεσ ὑπέατι ἡ ἐπιταμόντεσ μαχαίρῃ σμικρὸν τοῦ σώματοσ, καὶ ἔπειτα ἀποβάψαντεσ ἐσ τὴν κύλικα ἀκινάκην καὶ ὀιστοὺσ καὶ σάγαριν καὶ ἀκόντιον· (Herodotus, The Histories, book 4, chapter 70 2:2)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

bab2min@gmail.com