Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

καταρρέπω

Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: καταρρέπω καταρρέψω

Structure: καταρρέπ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to make to incline downwards, make to fall

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular καταρρέπω καταρρέπεις καταρρέπει
Dual καταρρέπετον καταρρέπετον
Plural καταρρέπομεν καταρρέπετε καταρρέπουσιν*
SubjunctiveSingular καταρρέπω καταρρέπῃς καταρρέπῃ
Dual καταρρέπητον καταρρέπητον
Plural καταρρέπωμεν καταρρέπητε καταρρέπωσιν*
OptativeSingular καταρρέποιμι καταρρέποις καταρρέποι
Dual καταρρέποιτον καταρρεποίτην
Plural καταρρέποιμεν καταρρέποιτε καταρρέποιεν
ImperativeSingular κατάρρεπε καταρρεπέτω
Dual καταρρέπετον καταρρεπέτων
Plural καταρρέπετε καταρρεπόντων, καταρρεπέτωσαν
Infinitive καταρρέπειν
Participle MasculineFeminineNeuter
καταρρεπων καταρρεποντος καταρρεπουσα καταρρεπουσης καταρρεπον καταρρεποντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular καταρρέπομαι καταρρέπει, καταρρέπῃ καταρρέπεται
Dual καταρρέπεσθον καταρρέπεσθον
Plural καταρρεπόμεθα καταρρέπεσθε καταρρέπονται
SubjunctiveSingular καταρρέπωμαι καταρρέπῃ καταρρέπηται
Dual καταρρέπησθον καταρρέπησθον
Plural καταρρεπώμεθα καταρρέπησθε καταρρέπωνται
OptativeSingular καταρρεποίμην καταρρέποιο καταρρέποιτο
Dual καταρρέποισθον καταρρεποίσθην
Plural καταρρεποίμεθα καταρρέποισθε καταρρέποιντο
ImperativeSingular καταρρέπου καταρρεπέσθω
Dual καταρρέπεσθον καταρρεπέσθων
Plural καταρρέπεσθε καταρρεπέσθων, καταρρεπέσθωσαν
Infinitive καταρρέπεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
καταρρεπομενος καταρρεπομενου καταρρεπομενη καταρρεπομενης καταρρεπομενον καταρρεπομενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular καταρρέψω καταρρέψεις καταρρέψει
Dual καταρρέψετον καταρρέψετον
Plural καταρρέψομεν καταρρέψετε καταρρέψουσιν*
OptativeSingular καταρρέψοιμι καταρρέψοις καταρρέψοι
Dual καταρρέψοιτον καταρρεψοίτην
Plural καταρρέψοιμεν καταρρέψοιτε καταρρέψοιεν
Infinitive καταρρέψειν
Participle MasculineFeminineNeuter
καταρρεψων καταρρεψοντος καταρρεψουσα καταρρεψουσης καταρρεψον καταρρεψοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular καταρρέψομαι καταρρέψει, καταρρέψῃ καταρρέψεται
Dual καταρρέψεσθον καταρρέψεσθον
Plural καταρρεψόμεθα καταρρέψεσθε καταρρέψονται
OptativeSingular καταρρεψοίμην καταρρέψοιο καταρρέψοιτο
Dual καταρρέψοισθον καταρρεψοίσθην
Plural καταρρεψοίμεθα καταρρέψοισθε καταρρέψοιντο
Infinitive καταρρέψεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
καταρρεψομενος καταρρεψομενου καταρρεψομενη καταρρεψομενης καταρρεψομενον καταρρεψομενου

Imperfect tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐκατάρρεπον ἐκατάρρεπες ἐκατάρρεπεν*
Dual ἐκαταρρέπετον ἐκαταρρεπέτην
Plural ἐκαταρρέπομεν ἐκαταρρέπετε ἐκατάρρεπον
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐκαταρρεπόμην ἐκαταρρέπου ἐκαταρρέπετο
Dual ἐκαταρρέπεσθον ἐκαταρρεπέσθην
Plural ἐκαταρρεπόμεθα ἐκαταρρέπεσθε ἐκαταρρέποντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • "τὸ ἄτοπον, ἀλλὰ καὶ τὴν αἰτίαν ἀπόλλυσι τὰ βάρη, δι’ ἣν δεῦρο καταρρέπει καὶ φέρεται· (Plutarch, De faciae quae in orbe lunae apparet, section 1112)
  • τύχη γὰρ ὀρθοῖ καὶ τύχη καταρρέπει τὸν εὐτυχοῦντα τόν τε δυστυχοῦντ’ ἀεί· (Sophocles, Antigone, episode2)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION