Hellas Alive Dictionary - ιεροπρεπης

Ancient Greek-English Dictionary

ἱεροπρεπής

Third declension Adjective; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ἱεροπρεπής ἱεροπρεπές

Structure: ἱεροπρεπη (Stem) + ς (Ending)

Etym.: pre/pw

Third declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	ἱεροπρεπής ἱεροπρεπούς	ἱεροπρεπέστερος ἱεροπρεπεστέρου	ἱεροπρεπέστατος ἱεροπρεπεστάτου
Adverb	ἱεροπρεπέως	ἱεροπρεπέστερον	ἱεροπρεπέστατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

καὶ ταῦτα εἰπὼν ὁ ἱεροπρεπὴσ νεανίασ ἀπέρρηξε τὴν ψυχήν. ‐ (Septuagint, Liber Maccabees IV 9:25)
ἐπὶ πᾶσι δὲ πῦρ ἀνακαύσασ ἐπέθηκε φέρων αὐτῇ δορᾷ τὴν αἶγα καὶ αὐτοῖσ ἐρίοισ τὸ πρόβατον ἡ δὲ κνῖσα θεσπέσιοσ καὶ ἱεροπρεπὴσ χωρεῖ ἄνω καὶ εἰσ αὐτὸν τὸν οὐρανὸν ἠρέμα διασκίδναται. (Lucian, De sacrificiis, (no name) 13:4)
οὐδὲ εἷσ μάγειρον ἀδικήσασ ἀθῷοσ διέφυγεν ἱεροπρεπήσ πώσ ἐστιν ἡμῶν ἡ τέχνη. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 9, book 9, chapter 31 1:1)
πλησίον δ’ ἐστὶν Ἀνθηδόνοσ ἱεροπρεπὴσ τόποσ τῆσ Βοιωτίασ, ἴχνη πόλεωσ ἔχων, ὁ καλούμενοσ Ἴσοσ συστέλλοντι τὴν πρώτην συλλαβήν. (Strabo, Geography, Book 9, chapter 2 26:1)
ἱεροπρεπὴσ δ’ ἐστὶ πᾶσ ὁ Παρνασσόσ, ἔχων ἄντρα τε καὶ ἄλλα χωρία τιμώμενά τε καὶ ἁγιστευόμενα· (Strabo, Geography, Book 9, chapter 3 2:13)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

MENU NAVIGATION

호흡부호 보기

강세부호 보기

장단부호 보기

작은 Iota 보기

모든 부호 보기