Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

εὐκατηγόρητος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: εὐκατηγόρητος εὐκατηγόρητον

Structure: εὐκατηγορητ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: kathgore/w

Sense

  1. easy to blame, open to accusation

Declension

First/Second declension
M/F Neuter
SingularNominative εὐκατηγόρητος εὐκατηγόρητον
Genitive εὐκατηγορήτου εὐκατηγορήτου
Dative εὐκατηγορήτῳ εὐκατηγορήτῳ
Accusative εὐκατηγόρητον εὐκατηγόρητον
Vocative εὐκατηγόρητε εὐκατηγόρητον
DualN/A/V εὐκατηγορήτω εὐκατηγορήτω
G/D εὐκατηγορήτοιν εὐκατηγορήτοιν
PluralNominative εὐκατηγόρητοι εὐκατηγόρητα
Genitive εὐκατηγορήτων εὐκατηγορήτων
Dative εὐκατηγορήτοις εὐκατηγορήτοις
Accusative εὐκατηγορήτους εὐκατηγόρητα
Vocative εὐκατηγόρητοι εὐκατηγόρητα
Positive Comparative Superlative
Adjective εὐκατηγόρητος εὐκατηγορήτου εὐκατηγορητότερος εὐκατηγορητοτέρου εὐκατηγορητότατος εὐκατηγορητοτάτου
Adverb εὐκατηγορήτως εὐκατηγορητότερον εὐκατηγορητότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION