Ancient Greek-English Dictionary Language

δυσθανατέω

ε-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: δυσθανατέω δυσθανατήσω

Structure: δυσθανατέ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: from dusqa/natos

Sense

  1. to die hard, die a lingering death, to struggle against death

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular δυσθανάτω δυσθανάτεις δυσθανάτει
Dual δυσθανάτειτον δυσθανάτειτον
Plural δυσθανάτουμεν δυσθανάτειτε δυσθανάτουσιν*
SubjunctiveSingular δυσθανάτω δυσθανάτῃς δυσθανάτῃ
Dual δυσθανάτητον δυσθανάτητον
Plural δυσθανάτωμεν δυσθανάτητε δυσθανάτωσιν*
OptativeSingular δυσθανάτοιμι δυσθανάτοις δυσθανάτοι
Dual δυσθανάτοιτον δυσθανατοίτην
Plural δυσθανάτοιμεν δυσθανάτοιτε δυσθανάτοιεν
ImperativeSingular δυσθανᾶτει δυσθανατεῖτω
Dual δυσθανάτειτον δυσθανατεῖτων
Plural δυσθανάτειτε δυσθανατοῦντων, δυσθανατεῖτωσαν
Infinitive δυσθανάτειν
Participle MasculineFeminineNeuter
δυσθανατων δυσθανατουντος δυσθανατουσα δυσθανατουσης δυσθανατουν δυσθανατουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular δυσθανάτουμαι δυσθανάτει, δυσθανάτῃ δυσθανάτειται
Dual δυσθανάτεισθον δυσθανάτεισθον
Plural δυσθανατοῦμεθα δυσθανάτεισθε δυσθανάτουνται
SubjunctiveSingular δυσθανάτωμαι δυσθανάτῃ δυσθανάτηται
Dual δυσθανάτησθον δυσθανάτησθον
Plural δυσθανατώμεθα δυσθανάτησθε δυσθανάτωνται
OptativeSingular δυσθανατοίμην δυσθανάτοιο δυσθανάτοιτο
Dual δυσθανάτοισθον δυσθανατοίσθην
Plural δυσθανατοίμεθα δυσθανάτοισθε δυσθανάτοιντο
ImperativeSingular δυσθανάτου δυσθανατεῖσθω
Dual δυσθανάτεισθον δυσθανατεῖσθων
Plural δυσθανάτεισθε δυσθανατεῖσθων, δυσθανατεῖσθωσαν
Infinitive δυσθανάτεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
δυσθανατουμενος δυσθανατουμενου δυσθανατουμενη δυσθανατουμενης δυσθανατουμενον δυσθανατουμενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular δυσθανατήσω δυσθανατήσεις δυσθανατήσει
Dual δυσθανατήσετον δυσθανατήσετον
Plural δυσθανατήσομεν δυσθανατήσετε δυσθανατήσουσιν*
OptativeSingular δυσθανατήσοιμι δυσθανατήσοις δυσθανατήσοι
Dual δυσθανατήσοιτον δυσθανατησοίτην
Plural δυσθανατήσοιμεν δυσθανατήσοιτε δυσθανατήσοιεν
Infinitive δυσθανατήσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
δυσθανατησων δυσθανατησοντος δυσθανατησουσα δυσθανατησουσης δυσθανατησον δυσθανατησοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular δυσθανατήσομαι δυσθανατήσει, δυσθανατήσῃ δυσθανατήσεται
Dual δυσθανατήσεσθον δυσθανατήσεσθον
Plural δυσθανατησόμεθα δυσθανατήσεσθε δυσθανατήσονται
OptativeSingular δυσθανατησοίμην δυσθανατήσοιο δυσθανατήσοιτο
Dual δυσθανατήσοισθον δυσθανατησοίσθην
Plural δυσθανατησοίμεθα δυσθανατήσοισθε δυσθανατήσοιντο
Infinitive δυσθανατήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
δυσθανατησομενος δυσθανατησομενου δυσθανατησομενη δυσθανατησομενης δυσθανατησομενον δυσθανατησομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • Εἰνοδία θύγατερ Δάματροσ, ἃ τῶν νυκτιπόλων ἐφόδων ἀνάσσεισ καὶ μεθαμερίων, ὅδωσον δυσθανάτων κρατήρων πλη‐ ρώματ’ ἐφ’ οἷσι πέμπει πότνια πότνι’ ἐμὰ χθονίασ Γοργοῦσ λαιμοτόμων ἀπὸ σταλαγμῶν τῷ τῶν Ἐρεχθεϊδᾶν δόμων ἐφαπτομένῳ· (Euripides, Ion, choral, strophe 11)
  • ἐξελθόντοσ δὲ τοῦ Βούτα σπασάμενοσ τὸ ξίφοσ ἐώσε μὲν ὑπὸ τὸ στῆθοσ, τῇ δὲ χειρὶ κουφότερον διὰ τὴν φλεγμονὴν χρησάμενοσ οὐκ εὐθὺσ ἀπήλλαξεν ἑαυτόν, ἀλλὰ δυσθανατῶν ἐξέπεσε τῆσ κλίνησ καὶ ψόφον ἐποίησε, καταβαλὼν ἀβάκιόν τι τῶν γεωμετρικῶν παρακείμενον, ὥστε τοὺσ θεράποντασ αἰσθομένουσ ἀναβοῆσαι καὶ τὸν υἱὸν αὐτίκα καὶ τοὺσ φίλουσ ἐπεισελθεῖν. (Plutarch, Cato the Younger, chapter 70 5:1)
  • πεφυρμένοσ γὰρ αἵματι καὶ δυσθανατῶν εἵλκετο, τὰσ χεῖρασ ὀρέγων εἰσ ἐκείνην καὶ παραιωρούμενοσ. (Plutarch, Antony, chapter 77 2:2)
  • κραυγῆσ δὲ τῶν κατὰ τοῦτο τεταγμένων γενομένησ καὶ δρόμου καὶ ὀλολυγμοῦ τῶν γυναικῶν, ἤδη διεξελαύνοντι τῷ Πύρρῳ καὶ προσκειμένῳ τοῖσ κατὰ πρόσωπον ἐξήλατο Κρητικῷ βέλει πληγεὶσ ὁ ἵπποσ ὑπὸ τὴν γαστέρα, καὶ κατέβαλε δυσθανατῶν τὸν Πύρρον εἰσ τόπουσ ὀλισθηροὺσ καὶ κατάντεισ, θορυβουμένων δὲ περὶ τοῦτον τῶν ἑταίρων ἐπέδραμον οἱ Σπαρτιᾶται, καὶ χρώμενοι τοῖσ βέλεσιν ἐξέωσαν ἅπαντασ· (Plutarch, chapter 29 4:2)
  • παρακολουθῶν γὰρ τῷ νοσήματι θανασίμῳ ὄντι οὔτε ἰάσασθαι οἶμαι οἱο͂́σ τ’ ἦν ἑαυτόν, ἐν ἀσχολίᾳ τε πάντων ἰατρευόμενοσ διὰ βίου ἔζη, ἀποκναιόμενοσ εἴ τι τῆσ εἰωθυίασ διαίτησ ἐκβαίη, δυσθανατῶν δὲ ὑπὸ σοφίασ εἰσ γῆρασ ἀφίκετο. (Plato, Republic, book 3 421:2)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION