Hellas Alive Dictionary - δυσπλωτος

Ancient Greek-English Dictionary

δύσπλωτος

First/Second declension Adjective;

Transliteration:

Principal Part:

Structure: δυσπλωτ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: = du/sploos, Anth.

Sense

	M/F	Neuter
Singular	Nominative	δύσπλωτος	δύσπλωτον
Genitive	δυσπλώτου	δυσπλώτου
Dative	δυσπλώτῳ	δυσπλώτῳ
Accusative	δύσπλωτον	δύσπλωτον
Vocative	δύσπλωτε	δύσπλωτον
Dual	N/A/V	δυσπλώτω	δυσπλώτω
G/D	δυσπλώτοιν	δυσπλώτοιν
Plural	Nominative	δύσπλωτοι	δύσπλωτα
Genitive	δυσπλώτων	δυσπλώτων
Dative	δυσπλώτοις	δυσπλώτοις
Accusative	δυσπλώτους	δύσπλωτα
Vocative	δύσπλωτοι	δύσπλωτα

M/F

Neuter

Singular

Nominative

Genitive

Dative

Accusative

Vocative

Dual

N/A/V

δυσπλώτω

G/D

δυσπλώτοιν

Plural

Nominative

Genitive

Dative

Accusative

Vocative

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	δύσπλωτος δυσπλώτου	δυσπλωτότερος δυσπλωτοτέρου	δυσπλωτότατος δυσπλωτοτάτου
Adverb	δυσπλώτως	δυσπλωτότερον	δυσπλωτότατα

Positive

Comparative

Superlative

Adjective

δύσπλωτος δυσπλώτου

δυσπλωτότερος δυσπλωτοτέρου

δυσπλωτότατος δυσπλωτοτάτου

Adverb

δυσπλώτως

δυσπλωτότερον

δυσπλωτότατα

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.