Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

διαμαχητέος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: διαμαχητέος διαμαχητέα διαμαχητέον

Structure: διαμαχητε (Stem) + ος (Ending)

Etym.: diama/xomai의 분사형

Sense

  1. one must deny absolutely

Declension

First/Second declension
Masculine Feminine Neuter
SingularNominative διαμαχητέος διαμαχητέᾱ διαμαχητέον
Genitive διαμαχητέου διαμαχητέᾱς διαμαχητέου
Dative διαμαχητέῳ διαμαχητέᾱͅ διαμαχητέῳ
Accusative διαμαχητέον διαμαχητέᾱν διαμαχητέον
Vocative διαμαχητέε διαμαχητέᾱ διαμαχητέον
DualN/A/V διαμαχητέω διαμαχητέᾱ διαμαχητέω
G/D διαμαχητέοιν διαμαχητέαιν διαμαχητέοιν
PluralNominative διαμαχητέοι διαμαχητέαι διαμαχητέα
Genitive διαμαχητέων διαμαχητεῶν διαμαχητέων
Dative διαμαχητέοις διαμαχητέαις διαμαχητέοις
Accusative διαμαχητέους διαμαχητέᾱς διαμαχητέα
Vocative διαμαχητέοι διαμαχητέαι διαμαχητέα
Positive Comparative Superlative
Adjective διαμαχητέος διαμαχητέου διαμαχητεότερος διαμαχητεοτέρου διαμαχητεότατος διαμαχητεοτάτου
Adverb διαμαχητέως διαμαχητεότερον διαμαχητεότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION