Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

διαμαλάττω

Non-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: διαμαλάττω διαμαλάξω

Structure: διαμαλάττ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: mala/ttw의 강조형. Luc.

Sense

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διαμαλάττω διαμαλάττεις διαμαλάττει
Dual διαμαλάττετον διαμαλάττετον
Plural διαμαλάττομεν διαμαλάττετε διαμαλάττουσιν*
SubjunctiveSingular διαμαλάττω διαμαλάττῃς διαμαλάττῃ
Dual διαμαλάττητον διαμαλάττητον
Plural διαμαλάττωμεν διαμαλάττητε διαμαλάττωσιν*
OptativeSingular διαμαλάττοιμι διαμαλάττοις διαμαλάττοι
Dual διαμαλάττοιτον διαμαλαττοίτην
Plural διαμαλάττοιμεν διαμαλάττοιτε διαμαλάττοιεν
ImperativeSingular διαμάλαττε διαμαλαττέτω
Dual διαμαλάττετον διαμαλαττέτων
Plural διαμαλάττετε διαμαλαττόντων, διαμαλαττέτωσαν
Infinitive διαμαλάττειν
Participle MasculineFeminineNeuter
διαμαλαττων διαμαλαττοντος διαμαλαττουσα διαμαλαττουσης διαμαλαττον διαμαλαττοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διαμαλάττομαι διαμαλάττει, διαμαλάττῃ διαμαλάττεται
Dual διαμαλάττεσθον διαμαλάττεσθον
Plural διαμαλαττόμεθα διαμαλάττεσθε διαμαλάττονται
SubjunctiveSingular διαμαλάττωμαι διαμαλάττῃ διαμαλάττηται
Dual διαμαλάττησθον διαμαλάττησθον
Plural διαμαλαττώμεθα διαμαλάττησθε διαμαλάττωνται
OptativeSingular διαμαλαττοίμην διαμαλάττοιο διαμαλάττοιτο
Dual διαμαλάττοισθον διαμαλαττοίσθην
Plural διαμαλαττοίμεθα διαμαλάττοισθε διαμαλάττοιντο
ImperativeSingular διαμαλάττου διαμαλαττέσθω
Dual διαμαλάττεσθον διαμαλαττέσθων
Plural διαμαλάττεσθε διαμαλαττέσθων, διαμαλαττέσθωσαν
Infinitive διαμαλάττεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
διαμαλαττομενος διαμαλαττομενου διαμαλαττομενη διαμαλαττομενης διαμαλαττομενον διαμαλαττομενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διαμαλάξω διαμαλάξεις διαμαλάξει
Dual διαμαλάξετον διαμαλάξετον
Plural διαμαλάξομεν διαμαλάξετε διαμαλάξουσιν*
OptativeSingular διαμαλάξοιμι διαμαλάξοις διαμαλάξοι
Dual διαμαλάξοιτον διαμαλαξοίτην
Plural διαμαλάξοιμεν διαμαλάξοιτε διαμαλάξοιεν
Infinitive διαμαλάξειν
Participle MasculineFeminineNeuter
διαμαλαξων διαμαλαξοντος διαμαλαξουσα διαμαλαξουσης διαμαλαξον διαμαλαξοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διαμαλάξομαι διαμαλάξει, διαμαλάξῃ διαμαλάξεται
Dual διαμαλάξεσθον διαμαλάξεσθον
Plural διαμαλαξόμεθα διαμαλάξεσθε διαμαλάξονται
OptativeSingular διαμαλαξοίμην διαμαλάξοιο διαμαλάξοιτο
Dual διαμαλάξοισθον διαμαλαξοίσθην
Plural διαμαλαξοίμεθα διαμαλάξοισθε διαμαλάξοιντο
Infinitive διαμαλάξεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
διαμαλαξομενος διαμαλαξομενου διαμαλαξομενη διαμαλαξομενης διαμαλαξομενον διαμαλαξομενου

Imperfect tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐδιαμάλαττον ἐδιαμάλαττες ἐδιαμάλαττεν*
Dual ἐδιαμαλάττετον ἐδιαμαλαττέτην
Plural ἐδιαμαλάττομεν ἐδιαμαλάττετε ἐδιαμάλαττον
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐδιαμαλαττόμην ἐδιαμαλάττου ἐδιαμαλάττετο
Dual ἐδιαμαλάττεσθον ἐδιαμαλαττέσθην
Plural ἐδιαμαλαττόμεθα ἐδιαμαλάττεσθε ἐδιαμαλάττοντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION