Hellas Alive Dictionary - αναρκτος

Ancient Greek-English Dictionary

ἄναρκτος

First/Second declension Adjective;

Transliteration:

Principal Part:

Structure: ἀ (Prefix) + ναρκτ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: a)/rxw

Sense

not governed or subject, not submitting to be governed

	Masculine	Feminine	Neuter
Singular	Nominative	ά̓ναρκτος	ἄνάρκτη	ά̓ναρκτον
Genitive	ἀνάρκτου	ἄνάρκτης	ἀνάρκτου
Dative	ἀνάρκτῳ	ἄνάρκτῃ	ἀνάρκτῳ
Accusative	ά̓ναρκτον	ἄνάρκτην	ά̓ναρκτον
Vocative	ά̓ναρκτε	ἄνάρκτη	ά̓ναρκτον
Dual	N/A/V	ἀνάρκτω	ἄνάρκτᾱ	ἀνάρκτω
G/D	ἀνάρκτοιν	ἄνάρκταιν	ἀνάρκτοιν
Plural	Nominative	ά̓ναρκτοι	ά̓́ναρκται	ά̓ναρκτα
Genitive	ἀνάρκτων	ἄναρκτῶν	ἀνάρκτων
Dative	ἀνάρκτοις	ἄνάρκταις	ἀνάρκτοις
Accusative	ἀνάρκτους	ἄνάρκτᾱς	ά̓ναρκτα
Vocative	ά̓ναρκτοι	ά̓́ναρκται	ά̓ναρκτα

Masculine

Feminine

Neuter

Singular

Nominative

Genitive

Dative

Accusative

Vocative

Dual

N/A/V

G/D

Plural

Nominative

Genitive

Dative

Accusative

Vocative

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	ά̓ναρκτος ἀνάρκτου	ἀναρκτότερος ἀναρκτοτέρου	ἀναρκτότατος ἀναρκτοτάτου
Adverb	ἀνάρκτως	ἀναρκτότερον	ἀναρκτότατα

Positive

Comparative

Superlative

Adjective

ά̓ναρκτος ἀνάρκτου

ἀναρκτότερος ἀναρκτοτέρου

ἀναρκτότατος ἀναρκτοτάτου

Adverb

ἀνάρκτως

ἀναρκτότερον

ἀναρκτότατα