헬라어 문장 내 검색 Language

μάλιστα μὲν γὰρ ἔγωγε φαίην ἂν τὴν μητέρα σου ποιεῖσθαι τούτοισ συγκατατίθεσθαι τοῖσ λόγοισ, ἐπεὶ καὶ ὁ πατὴρ καὶ ὁ διδάσκαλοσ οὕτωσ ἐπαίδευόν σε πειρώμενοι, ἔπειτ’ ἐνταῦθα δὴ καὶ τὸ πάνδεινόν ἐστιν, εἰ παρ’ αὐτοὺσ μὲν τοὺσ λόγουσ καὶ τὴν ἀκοὴν οὕτωσ ἐρρωμένωσ ἔσχεσ ὥστε τὴν εὐδοξίαν καὶ τὸ καλὸν πρὸ τῆσ ἀσφαλείασ καὶ τοῦ γήρωσ αἱρεῖσθαι, ἐπειδὴ δὲ ὡμολόγησασ αὐτῇ περὶ τῆσ ἀμείνονοσ μοίρασ, πάλιν ἐξ ἀρχῆσ ἕτεροσ γενήσει, καὶ τότε μὲν καὶ τῆσ ψυχῆσ τῆσ σαυτοῦ πλείονοσ ἄξιον ἡγοῦ τὸ στρατόπεδον, νῦν δὲ οὐδὲ τῆσ κόρησ ἀντάξιον, μᾶλλον δὲ ἑνὸσ τῶν περὶ τὴν κόρην συμβάντων.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρεσβευτικὸσ πρὸσ Ἀχιλλέα 6:11)
προομόσαντοσ δέ μου τὸν ἄνθρωπον ὡσ ὡμολόγησασ ἐλεύθερον εἶναι καὶ κατὰ Δήμωνοσ ἐμαρτύρησασ, ἂν ἀπομόσῃσ τἀναντία τούτων κατὰ τῆσ θυγατρόσ, ἀφίημί σοι πάνθ’ ὑπὲρ ὧν ἂν ἐξαιτήσασ φανῇσ τὸ πρῶτον βασανιζομένου τοῦ παιδόσ, καὶ τοσούτῳ σοι γενέσθω τὸ τίμημ’ ἔλαττον ὧν ὦφλεσ, καθ’ ἃ τὸν Μιλύαν ἐξῄτησασ, ἵνα μηδὲν ζημιωθῇσ παρὰ τοὺσ μάρτυρασ.
(데모스테네스, Speeches 21-30, Πρὸσ Ἄφοβον ὑπὲρ Φάνου Ψευδομαρτυριῶν 69:1)
‐ Οὐκοῦν ἕνα μὲν δεσπότην σαυτοῦ καὶ σὺ αὐτὸσ ὡμολόγησασ.
(에픽테토스, Works, book 4, Περὶ ἐλευθερίασ. 13:1)
εἰ γὰρ ὀρθῶσ ὡμολόγησασ ταῦτα, ἄν τε μέγασ βασιλεὺσ κακοδαιμονῇ, οὐκ ἂν ἐλεύθεροσ, ἄν τε μικρὸσ ἄν θ’ ὑπατικὸσ ἄν τε δισύπατοσ.
(에픽테토스, Works, book 4, Περὶ ἐλευθερίασ. 53:2)
ἀγωνίζου τὸν καλὸν ἀγῶνα τῆσ πίστεωσ, ἐπιλαβοῦ τῆσ αἰωνίου ζωῆσ, εἰσ ἣν ἐκλήθησ καὶ ὡμολόγησασ τὴν καλὴν ὁμολογίαν ἐνώπιον πολλῶν μαρτύρων.
(PROS TIMOQEON A, chapter 4 59:1)
ὡμολόγησασ ταῦτα ἢ οὔ;
(플라톤, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, Εὐθύδημος 398:5)
εἰ ἐκεῖνό γε ἓν αὐτῷ ὑπάρχοι, ὦ Καλλίκλεισ, ὃ σὺ πολλάκισ ὡμολόγησασ·
(플라톤, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, Γοργίας 459:3)
"εἰ γὰρ δὴ πρέπει γε μᾶλλον ἡ συκίνη τῆσ χρυσῆσ," φήσει ὁ ἄνθρωποσ, "ἄλλο τι καὶ καλλίων ἂν εἰή, ἐπειδήπερ τὸ πρέπον, ὦ Σώκρατεσ, κάλλιον ὡμολόγησασ εἶναι τοῦ μὴ πρέποντοσ;
(플라톤, Hippias Major, Hippias Minor, Ion, Menexenus, Cleitophon, Timaeus, Critias, Minos, Epinomis, Ἱππίασ μειζών 62:2)
ἐπειδὴ οὖν ὡμολόγησασ τῶν μεγίστων ἀγαθῶν εἶναι δικαιοσύνην, ἃ τῶν τε ἀποβαινόντων ἀπ’ αὐτῶν ἕνεκα ἄξια κεκτῆσθαι, πολὺ δὲ μᾶλλον αὐτὰ αὑτῶν, οἱο͂ν ὁρᾶν, ἀκούειν, φρονεῖν, καὶ ὑγιαίνειν δή, καὶ ὅσ’ ἄλλα ἀγαθὰ γόνιμα τῇ αὑτῶν φύσει ἀλλ’ οὐ δόξῃ ἐστίν, τοῦτ’ οὖν αὐτὸ ἐπαίνεσον δικαιοσύνησ, ὃ αὐτὴ δι’ αὑτὴν τὸν ἔχοντα ὀνίνησιν καὶ ἀδικία βλάπτει, μισθοὺσ δὲ καὶ δόξασ πάρεσ ἄλλοισ ἐπαινεῖν·
(플라톤, Republic, book 2 92:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION