헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

οὐ γάρ, ὡσ ἐν ἐκείνοισ, τὸν μὲν ἀντιστασιώτην ἢ πολέμιον ἐδεδοίκεσαν, τοῖσ δ’ οἰκείοισ σφᾶσ ἐπέτρεπον, ἀλλὰ καὶ τούσδε τῶν σφαγέων μᾶλλον ἐδεδοίκεσαν, οὐδὲν μὲν αὐτοὺσ ὡσ ἐν πολέμῳ καὶ στάσει δεδιότασ, σφίσι δὲ αὐτίκα γιγνομένουσ ἐξ οἰκείων πολεμίουσ, ἢ δι’ ὕπουλον ἔχθραν ἢ ὑπὸ τῶν ἐπικεκηρυγμένων σφίσι γερῶν ἢ διὰ τὸν ἐν ταῖσ οἰκίαισ χρυσόν τε καὶ ἄργυρον.
(아피아노스, The Civil Wars, book 4, chapter 3 3:2)
οὔκουν ὁ Περικλῆσ ἦν ὁ ποιήσασ οἰδεῖν καὶ ὕπουλον εἶναι τὴν πόλιν, οὐδὲ δι’ ὃν τῶν ἀρχαίων σαρκῶν, ὡσ σὺ φῂσ, ἐστερήθησαν, ἀλλ’ ὁ τὰσ ἐπιθυμίασ ἐπαύξων αὐτοῖσ καὶ τοῖσ τῶν Αἰγεσταίων χρήμασι δελεάζων καὶ τὴν Σικελικὴν τράπεζαν προξενῶν, ἅτε καὶ αὐτὸσ ὢν τοιοῦτοσ καὶ μηδαμοῦ στῆναι τῶν ἐλπίδων ἐῶν τὸν δῆμον, ἀλλ’ ἀεὶ μακρότερ’ αὐτοῖσ ὧν ἐβούλοντό τε καὶ ἐδέοντο ὑποτιθεὶσ καὶ τἀναντία τῷ Περικλεῖ πολιτευόμενοσ, μετὰ τὴν ἐκείνου τελευτήν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 10:3)
οὐ μὰ Δί’ οὐκ ἀποστάντα τῶν συμφερόντων τῇ πόλει, μισθώσαντα δ’ αὑτὸν τοῖσ ἐναντίοισ, τοὺσ ὑπὲρ τῶν ἐχθρῶν καιροὺσ ἀντὶ τῶν τῆσ πατρίδοσ θεραπεύειν, οὐδὲ τὸν μὲν πράγματ’ ἄξια τῆσ πόλεωσ ὑποστάντα λέγειν καὶ γράφειν καὶ μένειν ἐπὶ τούτων βασκαίνειν, ἂν δέ τισ ἰδίᾳ τι λυπήσῃ, τοῦτο μεμνῆσθαι καὶ τηρεῖν, οὐδέ γ’ ἡσυχίαν ἄγειν ἄδικον καὶ ὕπουλον, ὃ σὺ ποιεῖσ πολλάκισ.
(데모스테네스, Speeches 11-20, Περὶ τοῦ Στεφάνου 432:1)
καὶ δὴ μιμουμένη τὸ ἐκείνησ ἦθοσ ἀντὶ μὲν τοῦ προσφιλοῦσ μειδιάματοσ ταπεινὸν ἐσεσήρει καὶ ὕπουλον, ἀντὶ δὲ τοῦ σεμνοῦ βλέμματοσ σκυθρωπὸν ὑφεωρᾶτο καὶ ἄγριον.
(디오, 크리소토모스, 연설, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ α. 94:2)
ὁ δέ, Πολλούσ γε, εἶπεν, ἀνταγωνιστὰσ καὶ μεγάλουσ, οὐχ οἱᾶ ταῦτά ἐστι τὰ ἀνδράποδα τὰ νῦν ἐνταῦθα παλαίοντα καὶ δισκεύοντα καὶ τρέχοντα, τῷ παντὶ δὲ χαλεπωτέρουσ, πενίαν καὶ φυγὴν καὶ ἀδοξίαν, ἔτι δὲ ὀργήν τε καὶ λύπην καὶ ἐπιθυμίαν καὶ φόβον καὶ τὸ πάντων ἀμαχώτατον θηρίον, ὕπουλον καὶ μαλθακόν, ἡδονήν·
(디오, 크리소토모스, 연설, ΔΙΟΓΕΝΗΣ ἢ ΙΣΘΜΙΚΟΣ. 13:3)
καὶ ὕπουλον, μακαρίζοιεν ὡσ Πουλυδάμαντα τὸν Θετταλὸν καὶ Γλαῦκον τὸν Καρύστιον ἡγούμενοι διαφέρειν εὐεξίᾳ;
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), speech 60 37:1)
τὴν μὲν οὖν Ῥέαν διατελέσαι πάντα τὸν βίον ὡσ υἱὸν ἀγαπῶσαν, τὸν δὲ Κρόνον ὕπουλον ἔχειν τὴν εὔνοιαν.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 3, chapter 72 6:1)
οὗτοσ δ’ ὕπουλον συμμαχίαν συνθέμενοσ ὕστερον διὰ προδοσίασ συνήργησε τοῖσ Μακεδόσι.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, Books XVIII-XX, book 18, chapter 11 1:4)
οἱ δὲ ἄρα φθονοῦντεσ οὐχ ἡμῖν μόνον τῶν ἀγαθῶν ἀλλὰ καὶ ἑαυτοῖσ τῆσ δι’ ἡμᾶσ εὐτυχίασ διετέλουν καὶ τελευτῶντεσ ὡσ οὐκέτι κατέχειν τὴν ὕπουλον ἔχθραν ἐδύναντο πόλεμον ἡμῖν προεῖπον.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, book 3, chapter 28 7:1)
σωφροσύνην γὰρ λαβοῦσαι αἱ πόλεισ καὶ ἄδειαν τῶν πρασσομένων ἐχώρησαν ἐπὶ τὴν ἄντικρυσ ἐλευθερίαν, τὴν ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων ὕπουλον εὐνομίαν οὐ προτιμήσασαι.
(디오니시오스, De Thucydidis idiomatibus (epistula ad Ammaeum), chapter 11 1:3)
κἂν μὲν οἱο͂ν εἰκὸσ καὶ σύνηθέσ ἐστι λέγειν ἐπὶ φίλοισ ἀποδημοῦσιν "ἐπ’ ἀγαθῷ βεβάδικεν" εἴπῃ, ἴσθι μηδὲν ὕπουλον παρ’ αὐτοῦ εἶναι μηδ’ ἐχθρόν·
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 6 291:2)
ἐὰν δέ γε ἀδικήσῃ ἢ αὐτὸσ ἢ ἄλλοσ τισ ὧν ἂν κήδηται, αὐτὸν ἑκόντα ἰέναι ἐκεῖσε ὅπου ὡσ τάχιστα δώσει δίκην, παρὰ τὸν δικαστὴν ὥσπερ παρὰ τὸν ἰατρόν, σπεύδοντα ὅπωσ μὴ ἐγχρονισθὲν τὸ νόσημα τῆσ ἀδικίασ ὕπουλον τὴν ψυχὴν ποιήσει καὶ ἀνίατον·
(플라톤, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, Γοργίας 201:6)
ταῦτα τὴν πόλιν ἐκ πολλῶν χρόνων ὕπουλον γεγενημένην καὶ νοσοῦσαν ἀνέρρηξεν, εὐφυέστατον εὑρόντοσ ὄργανον Μαρίου πρὸσ τὸν κοινὸν ὄλεθρον τὸ Σουλπικίου θράσοσ, ὃσ διὰ τἆλλα πάντα θαυμάζων καὶ ζηλῶν τὸν Σατορνῖνον ἀτολμίαν ἐπεκάλει τοῖσ πολιτεύμασιν αὑτὸν καὶ μέλλησιν.
(플루타르코스, Caius Marius, chapter 35 1:1)
καθάπερ γάρ ἐπὶ βουβῶνι πυρετοῦ γενομένου δεινὸν οὐθέν ἐστιν, ἂν δὲ παυσαμένου παραμένῃ, νόσοσ εἶναι δοκεῖ καὶ βαθυτέραν ἔχειν ἀρχήν, οὕτωσ ἀδελφῶν ἡ μετὰ τὸ πρᾶγμα παυομένη διαφορὰ τοῦ πράγματόσ ἐστι, τῆσ δ’ ἐπιμενούσησ πρόφασισ ἦν τὸ πρᾶγμα μοχθηράν τινα καὶ ὕπουλον αἰτίαν ἔχον.
(플루타르코스, De fraterno amore, section 17 4:1)
νόσοσ εἶναι δοκεῖ καὶ βαθυτέραν ἔχειν ἀρχήν οὕτωσ ἀδελφῶν ἡ μετὰ τὸ πρᾶγμα παυομένη διαφορὰ τοῦ πράγματόσ ἐστι, τῆσ δ’ ἐπιμενούσησ πρόφασισ ἦν τὸ πρᾶγμα μοχθηράν τε καὶ ὓπουλον αἰτίαν ἔχον.
(플루타르코스, De fraterno amore, section 17 12:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION